Progressivisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Politieke ideologieën
Dit artikel is een deel van

de reeks over politiek

Ideologie

Anarchisme
Christendemocratie
Communisme
Communitarisme
Conservatief-liberalisme
Conservatisme
Ecologisme
Fascisme
Franquisme
Feminisme
Islamisme
Klassiek liberalisme
Liberalisme
Libertarisme
Linksnationalisme
Nationalisme
Pan-nationalisme
Progressief liberalisme
Nationaalsocialisme
Neoliberalisme
Sociaaldemocratie
Socialisme

Portaal  Portaalicoon  Politiek

Progressivisme is een politieke stroming die gebaseerd is op progressie (vooruitgang). Het wordt dikwijls beschouwd als de tegenhanger van conservatisme, een stroming die juist gericht is op conservatie (behoud).

Nederlands progressivisme[bewerken]

In Nederland bevinden de progressieve partijen tijdens de Tweede Kamerverkiezingen in 2012 volgens André Krouwel aan de bovenkant van de figuur

In Nederland wordt progressivisme dikwijls geassocieerd met politiek links. Naar aanleiding van de Tweede Kamerverkiezingen 2012 ontwierp de Nederlandse politicoloog André Krouwel een tweedimensionale indeling van de Nederlandse politiek met een links/rechts-as en een progressief/conservatief-as. Dat deed hij op basis van een vergelijking van de verkiezingsprogramma’s. Bij deze indeling worden D66, GroenLinks, Partij van de Arbeid, Partij voor de Dieren, Socialistische Partij en 50PLUS als progressief bestempeld.[1]

De term progressief wordt in Nederland ook gebruikt om de samenwerking tussen linkse partijen te beschrijven zoals bij de progressieve samenwerking in Nederland in de jaren 1970.

Amerikaans progressivisme[bewerken]

Amerikaans progressivisme is een beweging die het actiefst was tussen 1890 en 1915 in de Verenigde Staten. In een Amerikaans-progressieve visie wordt een samenleving voorgesteld als een liefhebbende en verantwoordelijke familie, waarin de maatschappij echt om elkaar geeft en niet alleen om zichzelf. Men wordt ook geacht verantwoordelijk en sterk voor elkaar te zijn.

Zes basisbegrippen[bewerken]

  1. Eerlijke overheid
    Dit begrip gaat over wat burgers en de overheid voor elkaar moeten doen. Werk je hard, doe je alles volgens de regels en dien je, je familie, gemeenschap en je land; dan hoort de overheid voor jou een goed bestaan te regelen, met veiligheid, vrijheid en de mogelijkheid om jezelf te ontplooien
  2. Politieke gelijkheid
    Er moet alles aan gedaan worden om politieke gelijkheid te garanderen en te vermijden dat sommige mensen politiek te veel macht krijgen
  3. Democratie
    Een grote inbreng van het volk. Zo min mogelijk concentraties van politieke, bedrijfs- of mediamacht. Journalistieke standaarden moeten hoog zijn. Veel investeringen in publieke scholing. Bedrijven horen zowel onder aandeelhouders controle te zijn, als onder de controle van consumenten
  4. Een overheid die een betere toekomst biedt
    De overheid moet doen wat de toekomst nodig heeft of wat er in de toekomst nodig is. Ook horen zij te zorgen voor zaken die de particuliere sector niet kan maken of niet efficiënt maakt. De overheid moet democratie, vrijheid, een goed milieu, welvaart, een goed gezondheidsniveau, minder misdaad, meer waarde in het leven en het beheren en bouwen van publieke infrastructuur promoten en ervoor zorgen
  5. Een buitenlands beleid dat gebaseerd is op waarde
    De overheid moet dezelfde waarden die zij voor het binnenlandse beleid, ook toepassen op het buitenlandse beleid (in hoeverre dit mogelijk is)
  6. Bedrijven die ethisch zaken doen
    Bedrijven moet als doel instellen dat zij naast het verdienen van geld ook de maatschappij goed moeten doen

Actueel[bewerken]

In de Verenigde Staten is de term progressief weer erg actueel. Voorheen werden linkse politici altijd aangeduid als liberaal en werden rechts georiënteerde politici aangeduid als conservatief. Echter, steeds meer mensen splitsen de linkse groepering nu in twee groepen; de liberalen en de progressieven. Voorbeelden van liberalen zijn: John Kerry, Al Gore en de Democratische Partij. Ralph Nader en de Green Party zijn voorbeelden van progressieve linksgeoriënteerde politici.