Norbert De Batselier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Norbert De Batselier
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Geboortedatum 24 december 1947
Geboorteplaats Dendermonde
Kieskring Flag of Oost-Vlaanderen.svg Oost-Vlaanderen
Regio Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Land Vlag van België België
Partij BSP / SP / sp.a
Functies
1973 - 1974 Voorzitter Jong-Socialisten
1979 - 1981 Directeur vormingsinstituut ABVV
1979 - 1981 Kabinetschef
1981 Administrateur-generaal Ministerie Vlaamse Gemeenschap
1981 - 1995 Volksvertegenwoordiger
1981 - 1995 Lid Vlaamse Raad
1988 Staatssecretaris voor Institutionele Hervormingen
1988 - 1995 Viceminister-president van Vlaanderen
1988 - 1992 Vlaams Minister van Economie, Middenstand en Energie
1992 - 1995 Vlaams Minister van Huisvesting en Leefmilieu
1995 - 2006 Burgemeester Dendermonde
1995 - 2006 Voorzitter Vlaams Parlement
2006 - 2014 Directeur Nationale Bank[1]
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Norbert De Batselier (Dendermonde, 24 december 1947) is een Belgische politicus voor sp.a.

Levensloop[bewerken]

Hij behaalde het licentiaatdiploma in de Economische Wetenschappen aan de Vrije Universiteit Brussel in 1970 en was 2 jaar onderzoeker op het Centrum voor bedrijfseconomie aan de VUB. Hij was er tot 1978 ook assistent economie. Vanaf 1972 tot 1976 was hij economisch adviseur en vanaf 1976 tot 1979 directeur van het Vormingsinstituut bij het ABVV. Ondertussen doceerde hij tot 1980 sociale economie aan het Hoger Instituut voor Sociaal en Kultureel Werk Arbeidershogeschool (HISKWA) in Brussel.

Zijn politieke carrière begon in 1979 als kabinetschef van de toenmalige minister Marc Galle. In 1981 werd hij kort administrateur-generaal bij het Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap. Na de verkiezingen in 1981 werd hij lid van de Kamer van Volksvertegenwoordigers, wat hij bleef tot in 1995. In de periode december 1981-mei 1995 had hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook zitting in de Vlaamse Raad. De Vlaamse Raad was vanaf 21 oktober 1980 de opvolger van de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd, en was de voorloper van het huidige Vlaams Parlement. Van december 1985 tot mei 1988 maakte hij als tweede ondervoorzitter deel uit van het Bureau (dagelijks bestuur) van de Vlaamse Raad.

In de federale regering-Martens VIII werd hij op 9 mei 1988 staatssecretaris voor Institutionele Hervormingen.

In de Vlaamse regering-Geens IV werd hij op 18 oktober 1988 minister van Economie, Middenstand en Energie en viceminister-president. In die periode richtte hij - ten gevolge van de staatshervorming van 1988 - een hele reeks Vlaamse overheidsinstellingen op. Het VIZO (Vlaams Instituut voor het Zelfstandig Ondernemen), het IWT (Instituut voor Wetenschap en Technologie), het VITO (Vlaams Instituut voor Technologisch Onderzoek), de VDBH (Vlaamse Dienst voor de Buitenlandse Handel). Ook hervormde hij de Gewestelijke Ontwikkelingsmaatschappijen (GOM), waar hij een strenge cumulregeling oplegde aan de bestuurders.

Hij bleef viceminister-president in de regeringen Van den Brande I, II en III tot 13 juni 1995. Van 22 januari 1992 tot 13 juni 1995 werd hij als Vlaams minister bevoegd voor leefmilieu en huisvesting. In die periode werd hij vooral bekend met een grootscheeps bouwprogramma in de sociale huisvesting "Domus Flandria" en meer nog met het door de boeren zwaar gecontesteerde "Mestactieplan"

Van 1 januari 1995 tot 31 augustus 2006 was hij burgemeester van Dendermonde.

In 1996 schreef hij samen met Maurits Coppieters Het Sienjaal, een manifest dat opriep tot progressieve frontvorming in Vlaanderen.

Bij de eerste rechtstreekse verkiezingen voor het Vlaams Parlement van 21 mei 1995 werd hij verkozen in de kieskring Sint-Niklaas-Dendermonde. Tijdens de openingsvergadering van 13 juni 1995 werd hij tot voorzitter van het Vlaams Parlement benoemd. Hij bleef Vlaams volksvertegenwoordiger en tevens voorzitter van het Vlaams Parlement tot juli 2006. Op 6 februari 2002 werd hij in de plenaire vergadering van het Vlaams Parlement gehuldigd voor zijn 20 jaar parlementair mandaat. Sinds 24 oktober 2006 mag hij zich erevoorzitter van het Vlaams Parlement noemen. Die eretitel werd hem toegekend door het Bureau (dagelijks bestuur) van deze assemblee.

Hij werd na zijn politiek mandaat directeur bij de Nationale Bank van België. Deze benoeming is uitzonderlijk; centrale banken hebben normaal geen voormalige parlementsvoorzitters in de raad van bestuur. Eind 2014 werd hij 67, waardoor hij bij de regering een aanvraag moest indienen om nog langer directeur te kunnen blijven. Dat verzoek werd afgewezen waarna zijn mandaat afliep.[2]

Eretekens[bewerken]

  • Vlag van België België: Grootkruis in de Kroonorde, KB 11 Juni 2004

Externe link[bewerken]

Voorganger:
Marcel Colla
Voorzitter JongSocialisten
1973 - 1974
Opvolger:
Luc Van den Bossche
Staatssecretaris voor Institutionele Hervormingen
1988
Opvolger:
Jos Dupré
Voorganger:
Gaston Geens
Vlaams minister van Economie
1988 - 1992
Opvolger:
Luc Van den Brande
Voorganger:
Theo Kelchtermans
Vlaams minister van Leefmilieu
1992 - 1995
Opvolger:
Theo Kelchtermans
Voorganger:
Louis Waltniel
Vlaams minister van Huisvesting
1992 - 1995
Opvolger:
Leo Peeters
Voorganger:
Eddy Baldewijns
Voorzitter van de Vlaamse Raad / Vlaams Parlement
1995 - 2006
Opvolger:
Marleen Vanderpoorten
Voorganger:
Maurits Dierick
Burgemeester van Dendermonde
1995 - 2006
Opvolger:
Theo Janssens