Waterhyacint

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Waterhyacint
Waterhyacint
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: Eenzaadlobbigen
Clade: Commeliniden
Orde: Commelinales
Familie: Pontederiaceae (Pontederiafamilie)
Geslacht: Eichhornia
Soort
Eichhornia crassipes
(Mart.) Solms (1883)
Sponsachtige structuur van de verdikte bladvoet
Sponsachtige structuur van de verdikte bladvoet
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De waterhyacint (Eichhornia crassipes) is een waterplant uit de pontederiafamilie (Pontederiaceae). De plant is afkomstig uit Zuid-Amerika. De lila bloemen lijken op die van de hyacint, maar de planten zijn geen familie.

Elke bladvoet is verdikt tot een met lucht gevulde sponsachtige bol. Daardoor heeft de waterhyacint een groot drijfvermogen. De planten vermeerderen zowel door wortelstokken waaraan nieuwe planten gaan groeien, als door zaad. Zo kan de waterhyacint voortwoekeren tot een ware plaag. Daarbij verstikt de invasieve soort alle andere waterplanten en raken hele rivieren verstopt. De teelt van de waterhyacint is dan ook verboden in veel landen met een warm klimaat. In Suriname moest de plant in het Brokopondostuwmeer ten slotte met herbiciden worden bestreden, omdat de waterkrachtcentrale van de Afobakadam ontregeld raakte.

De plant is in de loop der jaren ook naar andere werelddelen (Afrika, Azië) geëxporteerd en ook daar moet deze plant bestreden worden.

Bestrijding[bewerken]

De waterhyacint wordt op twee manieren bestreden. Mechanisch, de planten worden opgepakt en geplet. Dit materiaal wordt aan het vee gevoerd en tot compost verwerkt. Daarnaast is er de biologische methode, snuitkevers die het specifiek op de waterhyacint voorzien hebben blijken effectief. In Louisiana is het oppervlak dat jaarlijks door de waterhyacint bedekt is tot een vijfde gereduceerd.

Gebruik in vijvers[bewerken]

De waterhyacint is een effectieve methode om voedingsstoffen uit het water van een vijver te halen. De wortels bieden bovendien ruimte voor jonge visjes om zich in te verschuilen. Daarbij is de waterhyacint zeer decoratief.

Gebruik als materiaal[bewerken]

Uit een proefproject in Thailand, op initiatief van een binnenhuisarchitecte, is gebleken dat de waterhyacint, gedroogd en gemangeld, goed bruikbaar is als vlechtmateriaal voor meubels, net als riet. Het gebruik ervan is dus technisch haalbaar.