Welwitschia

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Welwitschia
Welwitschia mirabilis (vrouwelijke plant)
Welwitschia mirabilis (vrouwelijke plant)
Taxonomische indeling
Domein: Eukaryota
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Naaktzadigen
Orde: Gnetales
Familie: Welwitschiaceae
Geslacht: Welwitschia
Soort
Welwitschia mirabilis
Hook.f. (1862)
Welwitschia mirabilis (mannelijke plant)
Welwitschia mirabilis (mannelijke plant)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Welwitschia mirabilis, synoniem: W. bainesii, is de enige plantensoort die wordt gerekend tot de familie Welwitschiaceae, een monotypische familie met slechts een geslacht en slechts een soort. De plant komt voor in de kuststreken van Angola en Namibië. De plant is vernoemd naar Friedrich Welwitsch. De naam in het Afrikaans is "tweeblaarkanniedood".

Beschrijving[bewerken]

De plant heeft in aanleg drie paar kruiswijs staande bladeren, waarvan slechts twee zeer langzaam groeiende bladeren blijvend zijn.Het eerste paar zijn de de kiembladen, het tweede paar zijn de blijvende bladen. De bladeren zitten aan de korte stam. Ze groeien met een basaal meristeem permanent verder gedurende het leven van de plant.

De plant is tweehuizig (d.w.z. dat er aparte mannelijke en vrouwelijke planten zijn) en is voor haar bestuiving aangewezen op een rode wants, de welwitschiawants (Probergrothius sexpunctatis). Gemiddeld worden de planten zo'n 500 tot 600 jaar oud, maar het is bekend dat sommige exemplaren wel 2000 jaar oud zijn.

De bloeikegels van een Welwitschia met rode Welwitschiawantsen.
Verspreidingsgebied van Welwitschia mirabilis.

In het gebied waar de plant groeit, regent het maar weinig. De jaarlijkse regenval van ongeveer 1-100 mm is ontoereikend voor de plant. Ook condensatie van mist, wat leidt tot een neerslagequivalent van 50 mm, is ontoereikend. De plant haalt haar water vooral uit ondergrondse waterbronnen en -stromen.[1][2]

Vanwege haar langzame groei en doordat veel oudere planten zijn weggehaald door verzamelaars, is de plant uit sommige gebieden bijna verdwenen. De Welwitschia lijkt in Angola beter beschermd te zijn dan in Namibië, omdat in Angola landmijnen verzamelaars op een afstand houden.

Gekweekte exemplaren[bewerken]

In de Hortus Botanicus Amsterdam staan twee exemplaren van de Welwitschia in de woestijnkas in het centrum van de tuin. Ook de Belgische Nationale Plantentuin in Meise bezit een vitrine met een Welwitschia. Een populair exemplaar is ook te vinden in de Palmengarten te Frankfurt.