Wereldkampioenschappen bridge 2011

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De wereldkampioenschappen bridge 2011 voor viertallen vonden plaats van 15 tot en met 29 oktober 2011 in hotel en congrescentrum Koningshof in het Brabantse Veldhoven. Er werd gestreden om de 40e wereldtitel voor open teams (de Bermuda Bowl), de 18e wereldtitel voor vrouwenteams (de Venice Cup) en de 6e wereldtitel voor seniorenteams (de D'Orsi Senior Bowl). Daarnaast was er in de tweede week een toernooi met open inschrijving waar onder meer tientallen Nederlandse teams aan meededen, net als veel teams die reeds waren afgevallen of zich überhaupt niet geplaatst hadden voor de drie hoofdtoernooien. Dit side-event heet de Transnational Open Team.

Na twee weken bridgen won het Nederlands team, bestaande uit de paren Sjoert Brink/Bas Drijver, Bauke Muller/Simon de Wijs en Ricco van Prooijen/Louk Verhees de Bermuda Bowl en daarmee het meest prestigieuze wereldkampioenschap. De vrouwen van Frankrijk wonnen de Venice Cup, de senioren van Frankrijk de D'Orsi Senior Bowl en het jeugdteam van Israel won de Transnational.

Bermuda Bowl[bewerken]

22 teams uit acht verschillende continentale toernooien deden mee aan het open kampioenschap. Eerst werd een Round Robin gespeeld waarin elk team het één keer tegen de andere teams opnam. Na 21 wedstrijden gingen de beste acht teams verder naar de kwartfinales, waarin de winnaar van de Round Robin als eerste een tegenstander kon kiezen uit de teams die op de plaatsen 5 tot en met 8 waren gefinisht. Ook mocht dat team, nadat alle kwartfinales bekend waren, kiezen uit welke kwartfinale de tegenstander in de halve finale zou komen. Een deel van het verschil van de onderlinge wedstrijd in de Round Robin, werd meegenomen als zogeheten carry-over.

Round Robin[bewerken]

Rang Team Punten
1 Vlag van Italië Italië 409
2 Vlag van Nederland Nederland 390
3 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 2 372
4 Vlag van Israël Israël 355,33
5 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 1 340,5
6 Vlag van Zweden Zweden 335
7 Vlag van China China 334,5
8 Vlag van IJsland IJsland 333,5
9 Vlag van Japan Japan 328
10 Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland 324
11 Vlag van Australië Australië 320
12 Vlag van Bulgarije Bulgarije 318,5
13 Vlag van Egypte Egypte 314,67
14 Vlag van Polen Polen 313
15 Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika 302
16 Vlag van Brazilië Brazilië 300
17 Vlag van India India 286
18 Vlag van Chili Chili 265
19 Vlag van Canada Canada 247
20 Vlag van Singapore Singapore 230
21 Vlag van Pakistan Pakistan 226
22 Vlag van Guadeloupe Guadeloupe 224

Kwartfinale[bewerken]

Team Score Team
Vlag van Italië Italië 205 - 178,3 Vlag van China China
Vlag van Nederland Nederland 233 - 142 Vlag van IJsland IJsland
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 2 213 - 171,3 Vlag van Zweden Zweden
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 1 221 - 98* Vlag van Israël Israël

Het team van Israël gaf na vijf van de zes zittingen op.

Halve finale[bewerken]

Team Score Team
Vlag van Nederland Nederland 199,3 - 170 Vlag van Italië Italië
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 2 217 - 157 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 1

USA 1 en USA 2 werden aan elkaar gekoppeld.[1]

Derde plaats[bewerken]

Team Score Team
Vlag van Italië Italië 167 - 69 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 1

Finale[bewerken]

Team Score Team
Vlag van Nederland Nederland 300 - 255 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 2

Venice Cup[bewerken]

22 teams uit acht verschillende continentale toernooien deden mee aan het vrouwenkampioenschap. Eerst werd een Round Robin gespeeld waarin elk team het één keer tegen elkaar opnam. Na 21 wedstrijden gingen de beste acht teams verder naar de kwartfinales, waarin de winnaar van de Round Robin als eerste een tegenstander kon kiezen uit de teams die op de plaatsen 5 tot en met 8 waren gefinisht. Ook mocht dat team, nadat alle kwartfinales bekend waren, kiezen uit welke kwartfinale de tegenstander in de halve finale zou komen. Een deel van het verschil van de onderlinge wedstrijd in de Round Robin, werd meegenomen als zogeheten carry-over.

Round Robin[bewerken]

Rang Team Punten
1 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 2 391
2 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 1 389
3 Vlag van Engeland Engeland 384
4 Vlag van China China 368
5 Vlag van Zweden Zweden 1 365
6 Vlag van Indonesië Indonesië 357
7 Vlag van Nederland Nederland 355
8 Vlag van Frankrijk Frankrijk 352
9 Vlag van Duitsland Duitsland 345
10 Vlag van Canada Canada 338
11 Vlag van Polen Polen 330
12 Vlag van Italië Italië 323
13 Vlag van Brazilië Brazilië 313
14 Vlag van Japan Japan 312
15 Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland 309
16 Vlag van India India 275
17 Vlag van Australië Australië 252
18 Vlag van Egypte Egypte 232
19 Vlag van Marokko Marokko 230
20 Vlag van Jordanië Jordanië 227
21 Vlag van Venezuela Venezuela 211,5
22 Vlag van Trinidad en Tobago Trinidad en Tobago 195

Kwartfinale[bewerken]

Team Score Team
Vlag van Indonesië Indonesië 238 - 205 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 2
Vlag van Nederland Nederland 200 - 172 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 1
Vlag van Engeland Engeland 226 - 168 Vlag van Zweden Zweden
Vlag van Frankrijk Frankrijk 205,7 - 197 Vlag van China China

Halve finale[bewerken]

Team Score Team
Vlag van Indonesië Indonesië 185 - 177,5 Vlag van Engeland Engeland
Vlag van Frankrijk Frankrijk 162 - 141,5 Vlag van Nederland Nederland

Derde plaats[bewerken]

Team Score Team
Vlag van Nederland Nederland 109 - 91 Vlag van Engeland Engeland

Finale[bewerken]

Team Score Team
Vlag van Frankrijk Frankrijk 196,3 - 109* Vlag van Indonesië Indonesië

Het team van Indonesië gaf na vijf van de zes zittingen op.

D'Orsi Senior Bowl[bewerken]

22 teams uit acht verschillende continentale toernooien deden mee aan het seniorenkampioenschap. Eerst werd een Round Robin gespeeld waarin elk team het één keer tegen elkaar opnam. Na 21 wedstrijden gingen de beste acht teams verder naar de kwartfinales, waarin de winnaar van de Round Robin als eerste een tegenstander kon kiezen uit de teams die op de plaatsen 5 tot en met 8 waren gefinisht. Ook mocht dat team, nadat alle kwartfinales bekend waren, kiezen uit welke kwartfinale de tegenstander in de halve finale zou komen. Een deel van het verschil van de onderlinge wedstrijd in de Round Robin, werd meegenomen als zogeheten carry-over.

Round Robin[bewerken]

Rang Team Punten
1 Vlag van Frankrijk Frankrijk 383
2 Vlag van Polen Polen 382
3 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 2 370
4 Vlag van Denemarken Denemarken 368,5
5 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 1 360
6 Vlag van Australië Australië 351
6 Vlag van Indonesië Indonesië 351
8 Vlag van Duitsland Duitsland 342
9 Vlag van India India 341
10 Vlag van Hongkong Hongkong 334,5
11 Vlag van Canada Canada 321
12 Vlag van Italië Italië 317
13 Vlag van Nederland Nederland 297
14 Vlag van Argentinië Argentinië 294
15 Vlag van Bulgarije Bulgarije 292
16 Vlag van Guadeloupe Guadeloupe 286
17 Vlag van Japan Japan 285
18 Vlag van Egypte Egypte 284
19 Vlag van Brazilië Brazilië 237,5
20 Vlag van Pakistan Pakistan 235
21 Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland 228
22 Vlag van Réunion Réunion 211

Kwartfinale[bewerken]

Team Score Team
Vlag van Frankrijk Frankrijk 230 - 167 Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Polen Polen 269 - 142 Vlag van Australië Australië
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 2 229,5 - 181 Vlag van Zweden Zweden
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 1 242 - 220,5 Vlag van Denemarken Denemarken

Halve finale[bewerken]

Team Score Team
Vlag van Frankrijk Frankrijk 197 - 196,7 Vlag van Polen Polen
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 2 176,5 - 95 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 1

USA 1 en USA 2 werden aan elkaar gekoppeld.

Derde plaats[bewerken]

Team Score Team
Vlag van Polen Polen 118 - 36 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 1

Finale[bewerken]

Team Score Team
Vlag van Frankrijk Frankrijk 165 - 160,3 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 2

Transnational[bewerken]

Maar liefst 151 teams uit tientallen verschillende landen deden mee aan dit zeer prestigieuze side-event. Eerst werden er 15 rondes gespeeld volgens het Zwitsers systeem waarna de beste 16 teams verdergingen naar de achtste finales.

Achtste finale[bewerken]

Team Score Team
China Open 83 - 39 Piedra
Parimatch 51 - 1 Consus Oil
Teramoto 82 - 43 Pigot
Angelini 70 - 22 Het Witte Huis 2
Gordon 37 - 32 Blund
Oz Open 68 - 41 Het Witte Huis 1
't Onstein 55 - 37 Mahaffey
Israel Juniors 72 - 28 Smirnov

Kwartfinale[bewerken]

Team Score Team
Israel Juniors 114 - 57 China Open
Parimatch 105 - 48 't Onstein
Oz Open 94 - 69 Teramoto
Gordon 72 - 39 Angelini

Halve finale[bewerken]

Team Score Team
Israel Juniors 65 - 58 Gordon
Oz Open 66 - 60 Parimatch

Er was geen play-off voor de derde plaats.

Finale[bewerken]

Team Score Team
Israel Juniors 132 - 105 Oz Open

Externe links[bewerken]