Wet hergebruik van overheidsinformatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Wet hergebruik van overheidsinformatie
Citeertitel Wet hergebruik van overheidsinformatie
Titel Wet van 24 juni 2015, houdende regels over het hergebruik van overheidsinformatie
Afkorting Geen (onofficieel: Who)
Soort regeling Wet in formele zin
Toepassingsgebied Nederland
Rechtsgebied Staatsrecht
Status Geldend
Grondslag Geen
Goedkeuring en inwerkingtreding
Ingediend op 12 januari 2015
Aangenomen door Tweede Kamer op 9 juni 2015; Eerste Kamer op 23 juni 2015
Ondertekend op 24 juni 2015
Gepubliceerd op 7 juli 2015
Gepubliceerd in Stb. 2015, 271
In werking getreden op 18 juli 2015
Geschiedenis
Wijzigingen Externe lijst
Lees online
Wet hergebruik van overheidsinformatie
Portaal  Portaalicoon   Mens & maatschappij

De Wet hergebruik van overheidsinformatie (Who) is een Nederlandse wet die de Europese richtlijnen 2003/98/EG en 2013/37/EU inzake het hergebruik van overheidsinformatie implementeert.

De Who geeft burgers het recht om te verzoeken om al openbaar gemaakte informatie van de overheid (zoals de Basisregistratie Adressen en Gebouwen) te mogen hergebruiken voor andere doeleinden, waaronder commerciële doeleinden.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Wetgeving rondom hergebruik van overheidsinformatie waren tot 18 juli 2015 opgenomen in hoofdstuk V-A van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob). De Wob is met name bedoeld om de legitimiteit van overheidsoptreden te kunnen controleren, terwijl de Who meer economische en mededingingsrechtelijke uitgangspunten heeft. Hergebruik van overheidsinformatie is met de implementatie van de richtlijn een afzonderlijke wet geworden.

Samenvatting[bewerken | brontekst bewerken]

Iedereen kan een verzoek om hergebruik van informatie richten aan een publiekrechtelijke instelling. Hieronder vallen instellingen of bedrijven die werken onder een overheidsinstelling. De richtlijn definieert deze instellingen als iedere instelling die[1]:

  1. is opgericht met het specifieke doel te voorzien in behoeften van algemeen belang die niet van industriële of commerciële aard zijn, en
  2. rechtspersoonlijkheid heeft, en
  3. waarvan hetzij de activiteiten in hoofdzaak door de staat of zijn territoriale lichamen of andere publiekrechtelijke instellingen worden gefinancierd, hetzij het beheer is onderworpen aan toezicht door deze laatste, hetzij de leden van het bestuursorgaan, het leidinggevend orgaan of het toezichthoudend orgaan voor meer dan de helft door de staat, zijn territoriale lichamen of andere publiekrechtelijke instellingen zijn aangewezen;

De Who geldt ook voor het meerendeel van publieke musea en bibliotheken.

Bij een verzoek om hergebruik moet de instelling deze toestaan, tenzij een van de in de Who genoemde uitzonderingsgronden van toepassing is. Deze uitzonderingsgronden zijn[2]:

  • niet-openbare informatie;
  • informatie waarvan een ander de rechthebbende is, bijvoorbeeld vanwege auteursrecht;
  • informatie bij publieke omroepen;
  • informatie van onderwijs- en onderzoeksinstellingen, zoals universiteiten;
  • informatie van culturele instellingen, behalve bibliotheken en musea;
  • informatie die verkregen zijn met een doel dat haaks staat op hergebruik;

Er bestaat de mogelijkheid om met een beroep op de Wob te verzoeken om de informatie openbaar te maken, waarna alsnog een verzoek om hergebruik mogelijk is.

Een instelling mag voor de verstrekking van informatie voor hergebruik kosten in rekening brengen. Deze mogen niet meer hoger zijn dan de kosten voor vermenigvuldiging, verstrekking en verspreiding. Een uitzondering vormen musea en bibliotheken en in de wet aangewezen instellingen die een hoger tarief mogen rekenen. In Nederland geldt deze uitzondering voor het Kadaster[3], de RDW[bron?] en de Kamers van Koophandel.[bron?]

Bij het leveren van informatie onder de Who hebben instellingen een inspanningsverplichting om informatie in een open en machineleesbaar formaat aan te bieden.[4]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Noten en/of referenties[bewerken | brontekst bewerken]