Wolfram von Eschenbach

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Portret uit de Codex Manesse

Wolfram von Eschenbach (verm. Eschenbach, ca. 1170 - ?, 1220) was een Duits middeleeuws episch dichter en minnezanger.

Hij is het meest bekend van zijn epische verhaal Parzival, perceval le conte du graal. Hij schreef ook het onvoltooide christelijke epos Willehalm. Bovendien zijn enkele stukken van een strofisch epos (Titurelfragmenten) bewaard gebleven, dat gezien kan worden als een voortzetting van "Parzival".

Parzival was tevens de belangrijkste inspiratiebron voor het libretto van de opera Parsifal van Richard Wagner. Hetzelfde geldt tevens voor de opera Lohengrin, die gebaseerd is op een onderdeel van het Parcival-epos.

Wolfram von Eschenbach stamde uit een Frankisch riddergeslacht. Hij was als minstreel in dienst van de graaf van Durne en de landgraaf Herman van Thüringen.

Hij leefde in Eschenbach in Beieren, gelegen in de buurt van Ansbach. Over zijn persoonlijk leven is weinig tot niets bekend. Men vermoedt dat hij deel heeft genomen aan de Derde Kruistocht.

Zangerswedstrijd[bewerken]

De hoge literaire status van Wolfram von Eschenbach blijkt uit zijn rol in de verzameling sproken uit de tweede helft van de dertiende eeuw met de naam Wartburgkrieg. In Fürstenlob, de eerste van deze teksten, wordt een zangerswedstrijd op de Wartburg, bij Eisenach, Thüringen beschreven.[1] Daar komen landgraaf Herman I van Thüringen en zijn vrouw Sophie samen met kunstenaars, dichters en zangers. Onder hen Walther von der Vogelweide, Hendrik van Veldeke, Wolfram von Eschenbach, Reimar von Zweter, Bitterolf en Heinrich von Ofterdingen. Het thema is welke vorst de beste beschermer is van kunsten en wetenschappen. Alleen Heinrich von Ofterdingen roemt Leopold VI van Oostenrijk in plaats van Hermann van Thüringen. De hertog zegt dat Klingsor, de tovenaar van Hongarije, binnen een jaar zal beslissen wie de zangerswedstrijd wint. Von Ofterdingen reist naar Leopold voor een aanbevelingsbrief voor Klingsor en blijft een jaar bij hem. Net op tijd zijn ze terug op de Wartburg. Wolfram weet parabels uit te leggen die Klingsor hem op geeft. Klingsor voorspelt dat Elisabeth, de dochter van koning Andreas II van Hongarije, zal trouwen met de zoon van Herman (Lodewijk IV van Thüringen). Daarna hervatten Walther von der Vogelweide en Heinrich von Ofterdingen de wedstrijd. Klingsor geeft de prijs aan Heinrich, maar Walther gaat vrijuit en wordt niet opgehangen. Dat was namelijk het lot van de verliezer van de zangerswedstrijd. Klingsor en Wolfram bestrijden elkaar met puntige verzen. Uiteindelijk geeft Klingsor zich gewonnen. Zelfs de door hem opgeroepen duivel Nasion verliest het van Wolfram en Klingsor moet als verslagen man Thüringen verlaten.[2]