Wouter Vandenabeele

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Wouter Vandenabeele (Lokeren, °1970) is een Belgisch violist, componist en arrangeur.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Tijdens de jaren 1980 was de jonge Wouter een klassiek geschoold violist die onder meer De vier jaargetijden van Antonio Vivaldi in zijn repertoire had. Zijn passie voor Ierse folk bloeide open na omstreeks 1990 bij zijn klasgenoot en drinkebroer Hans Baeté in zijn geboortestad Lokeren een B-kantje van een single van The Pogues te hebben beluisterd (The Limerick Rake[1]). In 1992 werd Wouter ondergedompeld in het fenomeen van de Ierse jamsessie in zowel pubs als keukens tijdens een bezoek aan de Willie Clancy Summer School in het Ierse Milltown Malbay. Hij zette zijn opleiding tot burgerlijk ingenieur aan de Universiteit Gent definitief stop om zich volledig aan de muziek te wijden, te beginnen als straatmuzikant in Gent. In deze Belgische stad nam hij deel aan jamsessies in café Den Hemel aan de Muinkkaai, waar de lokale folkscene een stevige oppepper kreeg. Ook de soms legendarische sessies tijdens een festival voor instrumentenbouwers in het Franse Saint-Chartier en tijdens muzikale zomerscholen in Neufchâteau en Gooik waren hem niet vreemd.

Eveneens tijdens de jaren 1990 speelde Wouter viool in tal van Belgische folkgroepjes, waaronder The McGuinnes Brothers, met de in Gent verzeilde Engelse muzikale duizendpoot G.T. Moore. Wat later was hij violist bij Dearest Companion, een eclectische folkgroep met onder meer Tom Theuns, David Bovée en - violist bij Die Anarchistische Abendunterhaltung - Buni Lenski. Wouter Vandenabeele werd echter vooral bekend door de folkgroep Ambrozijn[2] die hij samen met Wim Claeys en Tom Theuns oprichtte in 1996[3]. Wouter lag tevens aan de wieg van de "wereld-bigband" Olla Vogala. Van laatstgenoemde, waarvan de eerste plaat verscheen in 1998, neemt Wouter nog steeds de leiding op zich. Verder ontfermde hij zich over allerlei muzikale projecten in het buitenland, zoals in Griekenland, Hongarije, Senegal, Zuid-Afrika, Taiwan en China.

Op 1 januari 2007 verscheen de eerste soloplaat van Wouter Vandenabeele: Chansons Sans Paroles (Homerecords). Hierbij werd Wouter op viool vergezeld door Arne Van Dongen (vioolbas), Anne Niepold (accordeon) en Soetkin Baptist (zang). In 2011 volgden Chansons pour la fin d'un jour, in 2015 Chansons pour le temps qui reste en in 2021 - in samenwerking met Tom Theuns - Chansons pour les oiseaux qui ne savent pas voler.

Sinds 2007 is Wouter Vandenabeele dirigent van het jongerenorkest Transpiradansa!. Een "wereldorkest" dat bestaat uit vele talentvolle jongeren met een gemiddelde leeftijd van 20 jaar. Ze spelen dansmuziek met strijkers, hout- en koperblazers, accordeons, harp, een stevige ritmesectie en twee zangeressen.

Wouter Vandenabeele werkte in 2009 samen met de koraspeler Bao Sissoko voor een project van de West-Afrikaanse violist Issa Sow. Omdat de klanken van viool en kora zo goed samensmelten, besloten Sissoko en Vandenabeele een reeks duo-concerten te geven. In 2013 startten ze een project met de griot-zangeres Mamy Kanouté (Dakar, Senegal), een van de zangeressen van Baaba Maal. De cd werd opgenomen in Dakar met leden van de families Sissoko en Kanouté, die het album verrijkten met balafoon, kora, gitaar en zang. Het in Luik afgewerkte resultaat is een selectie van composities en traditionals waarbij de klassieke griot-muziek wordt vermengd met arrangementen voor strijkers en saxofonisten.

In 2012 ontstond op initiatief van Wouter The Ghent Folk Violin Project. GFVP vermengt traditionele melodieën met nieuwe composities, met de viool in de hoofdrol. De violistes hebben elk hun eigen achtergrond en stijl: Lotte Remmen is actief in de klassieke muziek, Naomi Vercauteren verdiept zich in de folk en barok en Anouk Sanczuk zorgt voor een vleugje jazz. Zangeres Hanneke Oosterlijnck schittert met innemende interpretaties van oude teksten. Het geheel wordt begeleid door Jeroen Knapen op gitaar.

Discografie[bewerken | brontekst bewerken]

Ambrozijn[bewerken | brontekst bewerken]

  • Ambrozijn (Wild Boar Music, 1998)
  • Naradie (Virgin, 2000)
  • Kabonka (Wild Boar Music, 2002)
  • De Hertog van Brunswyk, samen met Paul Rans (Eufoda, 2003)
  • Botsjeribo (Kloef Music, 2004)
  • Krakalin (Homerecords, 2006)
  • 10 jaar and Strings (live) (Homerecords, 2007)

Olla Vogala[bewerken | brontekst bewerken]

  • Olla Vogala (live) (Map Records, 1998)
  • Gnanomo (Zoku-EMI, 1999)
  • Fantoom (Zoku-EMI, 2001)
  • Lijf (single) (Zoku-EMI, 2003)
  • Siyabonga (Zoku-EMI, 2004)
  • Marcel (Homerecords, 2008)
  • Live in de Sint-Baafsabdij (Homerecords, 2013)

Transpiradansa![bewerken | brontekst bewerken]

  • Transpiradansa! (Appel Records, 2007)
  • Granuba (Appel Records, 2009)

Solo[bewerken | brontekst bewerken]

Wouter Vandenabeele en Tom Theuns[bewerken | brontekst bewerken]

La Musique d'Issa Sow[bewerken | brontekst bewerken]

  • Doumale (Homerecords, 2009)

The Gent Folk Violin Project[bewerken | brontekst bewerken]

  • Tatoeage (Homerecords, 2013)

Mamy Kanouté[bewerken | brontekst bewerken]

  • Mousso Lou (Homerecords, 2014)

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]