Zwaveldichloride

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Zwaveldichloride
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van zwaveldichloride
Structuurformule van zwaveldichloride
Molecuulmodel van zwaveldichloride
Molecuulmodel van zwaveldichloride
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
SCl2
IUPAC-naam zwaveldichloride
Andere namen zwavel(II)chloride
Molmassa 102,971 g/mol
SMILES
S(Cl)Cl
InChI
1S/Cl2S/c1-3-2
CAS-nummer 10545-99-0
EG-nummer 234-129-0
PubChem 25353
Beschrijving Rode vloeistof met indringende geur
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
CorrosiefSchadelijkMilieugevaarlijk
Gevaar
H-zinnen H314 - H335 - H400
EUH-zinnen EUH014
P-zinnen geen
EG-Index-nummer 016-013-00-X
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vloeibaar
Kleur rood
Dichtheid 1,621 g/cm³
Smeltpunt −121,0 °C
Kookpunt 59 °C
Zelfontbrandings- temperatuur 234 °C
Dampdruk (bij 20°C) 21.800 Pa
Brekingsindex 1,5570 (589 nm, 20 °C)
Thermodynamische eigenschappen
ΔfHol −49 kJ/mol
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Zwaveldichloride is een corrosieve anorganische verbinding van chloor en zwavel, met als brutoformule SCl2. De stof komt voor als een rode vloeistof met een indringende geur, die exotherm hydrolyseert in water, met vorming van waterstofchloride. Het wordt gebruikt als precursor in de synthese van organische zwavelverbindingen.

Zwaveldichloride reageert hevig met aluminium, natrium, salpeterzuur en distikstofpentaoxide.

Synthese[bewerken]

Zwaveldichloride kan op twee manieren bereid worden:

Toepassingen[bewerken]

Zwaveldichloride wordt in een aantal organische syntheses gebruikt om alkenen om te zetten naar chloor-gesubstitueerde thio-ethers. Zo leidt de reactie van etheen met zwaveldichloride tot de vorming van het zeer giftige mosterdgas.[1]

Zwaveldichloride is tevens precursor in de synthese van tal van anorganische zwavelverbindingen. Indien het in reactie met fluorhoudende zouten wordt gebracht, wordt het corrosieve zwaveltetrafluoride (SF4) gevormd. In reactie met ammoniak wordt tetrazwaveltetranitride (S4N4) gevormd.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]