23e Grammy Awards

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
23e Grammy Awards (1981)
Grammy Awards
Datum 25 februari 1981
Locatie Radio City Music Hall, New York
Host Paul Simon
Netwerk CBS
Vorige 22e Grammy Awards
Volgende 24e Grammy Awards
Portaal  Portaalicoon   Muziek

De 23e uitreiking van de jaarlijkse Grammy Awards vond plaats op 25 februari 1981 in de Radio City Music Hall in New York, waarmee het voor het eerst sinds 1975 was dat de ceremonie aan de oostkust van de VS werd gehouden. De presentator van de avond was Paul Simon. De uitreiking werd live uitgezonden door televisiezender CBS.

De Amerikaanse zanger Christopher Cross was de grote winnaar van de avond, met maar liefst vijf Grammy's. Een dergelijk aantal is niet uniek (de Bee Gees waren in 1979 de laatsten geweest die met even zoveel Grammy's naar huis gingen), maar het was bijzonder dat Cross de vier belangrijkste categorieën in de wacht sleepte: Record of the Year, Song of the Year, Album of the Year en Best New Artist. Het was voor het eerst (en voor het laatst) dat een artiest al deze vier prestigieuze categorieën won in hetzelfde jaar. Wat Christopher's prestatie nóg bijzonderder maakte was het feit dat hij het deed met zijn debuutalbum, Christopher Cross.

Naast deze vier categorieën won hij ook nog een prijs voor het beste arrangement voor Sailing. Het nummer won daarmee drie Grammy's (Song en Record of the Year en voor het beste arrangement).

Een andere grote winnaar was de violist Itzhak Perlman, die vier prijzen won in de klassieke categorieën. Perlman won één categorie, voor beste klassieke uitvoering door een solist met orkestbegeleiding, zelfs twee keer: in deze categorie was er sprake van een ex aequo winnaar. Perlman speelde op beide winnende albums en won dan ook twee Grammy's in dezelfde categorie.

Drie Grammy's waren er voor George Benson en voor Michael Omartian, de producer van Christopher Cross. Benson kreeg zijn Grammy's voor drie verschillende nummers van zijn album Give Me The Night. Een vierde nummer van die plaat won bovendien nog een Grammy voor het beste arrangement, zodat het totaal aantal gewonnen Grammy's voor het album op vier kwam.

Twee Grammy Awards waren er voor dirigent Pierre Boulez, zijn producers Gunther Breest en Michael Horwath en voor componist John Williams.

Roy Orbison won 20 jaar na zijn debuuthit zijn eerste Grammy Award, in de categorie Best Country Vocal Performance - Duo/Group. Het was een duet met countryzangeres Emmylou Harris.


Winnaars[bewerken]

Algemeen[bewerken]

Pop[bewerken]

Country[bewerken]

  • Best Country Vocal Performance (zangeres)
  • Best Country Vocal Performance (zanger)
  • Best Country Vocal Performance (duo/groep)
  • Best Country Instrumental Performance
    • "Orange Blossom Special/Hoedown" - Gilley's Urban Cowboy Band
  • Best Country Song

R&B[bewerken]

Rock[bewerken]

  • Best Rock Vocal Performance (zangeres)
  • Best Rock Vocal Performance (zanger)
  • Best Rock Vocal Performance (duo/groep)
    • "Against The Wind" - Bob Seger & The Silver Bullet Band
  • Best Rock Instrumental Peformance

Folk[bewerken]

  • Best Ethnic or Traditional Recording
    • "Rare Blues" - Norman Dayron (album producer); diverse uitvoerenden

Latin[bewerken]

  • Best Latin Recording

Gospel[bewerken]

  • Best Gospel Performance (traditioneel)
    • "We Come To Worship" - Blackwood Brothers
  • Best Gospel Performance (modern)
    • "The Lord's Prayer" - The Archers, Cynthia Clawson, Andrae Crouch, Tramaine Hawkins, Walter Hawkins, Dony McGuire, Reba Rambo & B.J. Thomas
  • Best Soul Gospel Performance (traditioneel)
    • "Lord, Let Me Be An Instrument" - James Cleveland & The Charles Fold Singers
  • Best Soul Gospel Performance (modern)
    • "Rejoice" - Shirley Caesar
  • Best Inspirational Performance (Beste religieuze opname)
    • "With My Song I Will Praise Him" - Debby Boone

Jazz[bewerken]

  • Best Jazz Vocal Performance (zangeres)
  • Best Jazz Vocal Performance (zanger)
  • Best Jazz Instrumental Performance (solist)
  • Best Jazz Instrumental Performance (groep)
  • Best Jazz Instrumental Performance (big band)
  • Best Jazz Fusion Performance
    • "Birdland" - Manhattan Transfer

Klassieke muziek[bewerken]

Vetgedrukte namen ontvingen een Grammy. Overige uitvoerenden, zoals orkesten, solisten e.d., die niet in aanmerking kwamen voor een Grammy, staan in kleine letters vermeld.

en

  • Best Classical Performance (instrumentale solist[en] zonder orkestbegeleiding)
  • Best Chamber Music Performance (kamermuziek)
    • "Music for Two Violins (Moszkowski: Suite For Two Violins/Shostakovich: Duets/Prokofiev: Sonata for Two Violins)" - Itzhak Perlman & Pinchas Zukerman
  • Best Classical Album
    • "Berg: Lulu" - Pierre Boulez (dirigent); Gunther Breest & Michael Horwath (producers)

Comedy[bewerken]

  • Best Comedy Recording
    • "No Respect" - Rodney Dangerfield

Composing & Arranging (Composities & Arrangementen)[bewerken]

  • Best Instrumental Composition
  • Best Album of Original Score Written for a Motion Picture or a Television Special (Beste originele muziek voor film of tv-show)
  • Best Instrumental Arrangement
  • Best Arrangement Accompanying Vocals (Beste arrangement voor zangbegeleiding)
  • Best Arrangement for Voices (Arrangement voor zangstemmen)
    • Janis Siegel (arrangeur) voor "Birdland" (uitvoerenden: The Manhattan Transfer)

Kinderrepertoire[bewerken]

  • Best Recording for Children
    • "In Harmony: A Sesame Street Record" - David Levine & Lucy Simon (album producers); uitgevoerd door diverse artiesten

Musical[bewerken]

Hoezen[bewerken]

  • Best Album Package
    • Roy Kohara (ontwerper) voor "Against The Wind" (uitvoerenden: Bob Seger & The Silver Bullet Band)
  • Best Album Notes (Beste hoestekst)
    • David McClintick (schrijver) voor "Trilogy: Past, Present and Future" (uitvoerende: Frank Sinatra)

Production & Engineering (Productie & Techniek)[bewerken]

  • Best Engineered Recording, Non-Classical (Beste techniek op niet-klassiek album)
  • Best Engineered Recording, Classical (Beste techniek op klassiek album)
    • Karl-August Naegler (technicus) voor "Berg: Lulu" (uitvoerenden: Pierre Boulez, l'Orchestre de l'Opera de Paris e.a.)
  • Producer of the Year (Non-Classical)
  • Producer of the Year (Classical)
    • Robert Woods

Gesproken Woord[bewerken]

Historisch[bewerken]

  • Best Historical Reissue Album
    • "Segovia - The EMI Recordings 1927-1939" - Keith Hardwick (producer)