Quincy Jones

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Quincy Jones in 2011
Quincy Jones
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Geboren 14 maart 1933
Geboorteplaats Chicago
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Werk
Genre(s) Jazz, popmuziek, filmmuziek
Beroep(en) muzikant, bigbandleider, arrangeur, producer
Instrument(en) trompet
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Quincy Jones (Chicago, 14 maart 1933) is van oorsprong jazzmuzikant, maar vanaf 1951 oogstte hij aan de lopende band successen als arrangeur en producer.

Nadat hij in de jaren vijftig van de twintigste eeuw met grootheden als Dinah Washington, Lionel Hampton en Dizzy Gillespie had gespeeld, legde hij zich vanaf de jaren zestig toe op het schrijven, arrangeren en produceren van muziek. Aanvankelijk bleef hij trouw aan de jazzwereld, maar langzamerhand breidde hij zijn werkterrein uit naar de filmmuziek en de pop. Hoewel hij met talloze artiesten heeft gewerkt, blijft Michael Jackson (vanwege de productie van het miljoenenalbum Thriller) nog altijd de meest genoemde. Het nummer Chump Change fungeert als tune van het Nederlandse sportprogramma op de radio, Langs de Lijn. Ook is zijn nummer Soul Bossa Nova uit het album Big Band Bossa Nova bekend als soundtrack bij de Austin Powers films.

Jones werd in zijn carrière maar liefst 76 keer voor een Grammy Award genomineerd, en won er 27. Voorts kreeg hij een Emmy Award en zeven nominaties voor een Oscar, waarvan hij echter geen enkele won.

Jones is drie keer getrouwd geweest: met Jeri Caldwell (1957 - 1966), model Ulla Andersson (1967 - 1974), en actrice Peggy Lipton (1974 - 1990). Van 1991 tot 1997 woonde hij samen met actrice Nastassja Kinski, met wie hij een dochter heeft. Hij heeft zeven kinderen, waaronder twee dochters met Lipton: Kidada Nash en actrice Rashida Jones. Zijn zoon met Ulla Andersson, Quincy Jones III, is een bekende producent die begin jaren 80 aan de wieg stond van de Zweedse hiphop.

Sociaal activist[bewerken]

Jones is één van de oprichters van the Institute for Black American Music (IBAM), dat fondsen werft voor de oprichting van een nationale bibliotheek van Afro - Amerikaanse kunst en muziek. In de jaren '70 startte hij met The Quincy Jones Workshops, jongeren uit de binnensteden kregen er een opleiding in musiceren en acteren. Samen met Bono van U2 ondersteunde hij acties voor de minst bedeelden.

Hij richtte de Quincy Jones Listen Up Foundation op, een non - profitorganisatie die jongeren in contact brengt met onderwijs, technologie, muziek en cultuur. Een van de programma's die de organisatie heeft opgezet is een interculturele uitwisseling tussen kansarme jongeren uit Los Angeles en Zuid - Afrika. De organisatie werkte samen met the Global Forum en Hani Masri en kreeg steun van de Wereldbank, VN - organisaties en grote bedrijven. In 2004 kon hierdoor het We Are the Future project worden gelanceerd, dat kansen biedt aan arme kinderen in kinderen die leven conflictgebieden. Dit project werd met een concert en voor een publiek van een half miljoen mensen voorgesteld in Rome.

Zie ook[bewerken]