Aorta

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Dit artikel gaat over de grote lichaamsslagader. Zie Aorta (nationale infrastructuur) voor de Nederlandse infrastructuur voor het uitwisselen van patiëntengegevens.
Grote lichaamsslagader
Aorta
Slagader
De aorta thoracica, hart en andere grote vaten.
De aorta thoracica, hart en andere grote vaten.
Synoniemen
Latijn Arteria magna[1]

Arteria maxima[1][2]
Arteria grandis[1]
Arteria crassa[1][2]
Arteria recta[2]
Arteria arteriae[3]
Mater arteriarum[2][3]
Orithi[2][3]
Orthi[2][3]
Christi[2][3]
Chrithi[2][3]
Crithi[2][3]
Adorti[2][3]
Adorsi[3]
Ahorti[2][3]

Oudgrieks ἀορτή[1][4][2][5]

μεγάλη ἀρτηρία[4][2][3]
μέγιστη ἀρτηρία[4][2][3]
Παχεῖα ἀρτηρία[2]
Ὀρθἠ ἀρτηρία[2]

Nederlands Hoofdslagader[6]

Grote slagader[7][1]

Gegevens
  Vertakkingen aorta thoracica, aorta abdominalis
Naslagwerken
Gray's Anatomy 142,
MeSH A07.231.114.056
Portaal  Portaalicoon   Biologie
De aorta wordt hier in rood aangegeven
Een opengesneden varkensaorta met aftakkende slagaders
schema van de aorta

De aorta[8] of grote lichaamsslagader[9] loopt vanaf de aortaklep, die de begrenzing vormt met de linkerkamer van het hart, langs de wervelkolom naar de buik.

Bij een volwassen mens heeft de aorta een diameter van twee à drie centimeter en in rust stroomt er zo'n vijf liter bloed per minuut doorheen.

Anatomische beschrijving van de aorta[bewerken]

De aorta wordt anatomisch in drie delen verdeeld:

  • De aorta ascendens heeft alleen twee aftakkingen naar het hart zelf, de zogenaamde kransslagaders (de linker en de rechter).
  • De aortaboog heeft drie aftakkingen. Eén gaat naar de rechterarm én naar het hoofd, 1 gaat naar het hoofd en nog een naar de linkerarm.
  • De aorta descendens voorziet eigenlijk de rest van het lichaam met zuurstofrijk bloed. Dit deel wordt dan nog eens onderverdeeld in een thoracaal deel (in de borstkas, aorta thoracica) en een abdominaal deel (in de buik, aorta abdominalis). De pars descendens aortae heeft veel aftakkingen, voorziet zo alle buikorganen van bloed, en eindigt in een bifurcatie naar de twee benen en het bekken.

Hierop is de aorta thoracica (rood) te zien. Links op de figuur, rechts in het lichaam is de pars ascendens van de aorta, hierop volgt de pars horizontalis waarop de pars descendens aansluit.

Literatuurverwijzingen[bewerken]

  1. a b c d e f Schreger, C.H.Th.(1805). Synonymia anatomica. Synonymik der anatomischen Nomenclatur. Fürth: im Bureau für Literatur.
  2. a b c d e f g h i j k l m n o p Hyrtl, J. (1880). Onomatologia Anatomica. Geschichte und Kritik der anatomischen Sprache der Gegenwart. Wien: Wilhelm Braumüller. K.K. Hof- und Unversitätsbuchhändler.
  3. a b c d e f g h i j k l Fonahn, A. (1922). Arabic and Latin anatomical terminology. Chiefly from the Middle Ages. Kristiania: Jacob Dybwad.
  4. a b c Kraus, L.A. (1844). Kritisch-etymologisches medicinisches Lexikon (Dritte Auflage). Göttingen: Verlag der Deuerlich- und Dieterichschen Buchhandlung.
  5. Liddell, H.G. & Scott, R. (1940). A Greek-English Lexicon. revised and augmented throughout by Sir Henry Stuart Jones. with the assistance of. Roderick McKenzie. Oxford: Clarendon Press.
  6. Putz, R. & Pabst, R. (Red.) (2000). Sobotta. Atlas van de menselijke anatomie. Deel 1. Hoofd, hals, bovenste extremiteit. (2de druk). Houten/Diegem: Bohn Stafleu Van Loghum.
  7. Palfijn, J. (1703) Anatomie, of ontleedkundige beschryving. Gent: Erfgenamen van Maximiliaen Graet..
  8. Federative Committee on Anatomical Terminology (1998). Terminologia Anatomica. Stuttgart: Thieme
  9. Kokke-Smits, M.E., & Osse, J.W.M. (1968). Van der Klaauw en Van Oordt's technische termen ten gebruike bij het zoölogisch en anatomisch onderwijs aan Nederlandsche universiteiten (8ste druk). Leiden: E.J. Brill.


Zoek dit woord op in WikiWoordenboek