Assia Djebar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Assia Djebar in 1992

Assia Djebar (Arabisch: آسيا جبار), pseudoniem voor Fatima-Zohra Imalayen (Cherchell, Algerije, 30 juni 1936), is een Algerijns (Franstalig) schrijfster, vertaalster, filmregisseuse en historica. Als schrijfster geldt ze als een der prominentste uit Noord-Afrika.

Leven en werk[bewerken]

Djebar werd geboren in een Berber-familie, in Cherchell, als dochter van een leraar Frans. Dankzij de inspanningen van haar vader mocht ze gaan studeren. In 1955 was ze de eerste vrouw die werd toegelaten op de École Normale Supérieure. Daarna studeerde ze geschiedenis.

In 1957 publiceerde ze haar eerste roman, La Soif ("De dorst"), onder het pseudoniem Assia Djebar, bang dat haar vader haar literaire aspiraties zou afkeuren. Succes kreeg ze met haar romans Les Enfants du Nouveau Monde (1962) en Les Alouettes Naïves (1967), waarin ze de wensen en gevoelens van de intellectuele Arabische vrouw tot onderwerp neemt. Dat thema blijft ook later als een rode draad door haar werk lopen. Bekend is L’Amour, la fantasia (1985), waarin ze haar jeugd onder Frans kolonialisme beschrijft, de tegenstellingen binnen families met een dubbele cultuur, ingeklemd tussen traditie en en moderniteit. Veel van haar werk is beschrijvend en psychologisch van aard. Djebar hanteert daarbij een postmodernistische schrijfstijl met een bloemrijke dictie, waarbij ze via verschillende stemmen fictie en non-fictie (historie, cultuur, opinie) door elkaar laat lopen.

Djebar maakte in de jaren zeventig ook twee geprezen documentaire films over vrouwen in Algerije. Momenteel woont en werkt ze afwisselend in Parijs en New York, samen met haar tweede man, de dichter Malek Alloula. In New York doceert ze Franse literatuur aan de New York University. Sinds 2005 is ze lid van de Académie française. In 1996 won ze de Neustadt International Prize for Literature voor haar bijdrage aan de wereldliteratuur, en in 2000 de Vredesprijs van de Duitse Boekhandel. Ze wordt vaak genoemd als kandidate voor de Nobelprijs voor literatuur.

Veel van (vooral het latere) werk van Djebar is in het Nederlands vertaald.

Bibliografie[bewerken]

  • La Soif, 1957, Nederlands : De dorst
  • Les impatients, 1958
  • Les Enfants du Nouveau Monde, 1962
  • Les Alouettes naïves, 1967
  • Poème pour une algérie heureuse, 1969
  • Rouge l'aube
  • L'Amour, la fantasia, 1985
  • Ombre sultane 1987, Nederlands : De schaduwkoningin
  • Loin de Médine, 1991, Nederlands : Ver van Medina
  • Vaste est la prison, 1995 Oneindig is de gevangenis
  • Le blanc de l'Algérie, 1996
  • Oran, langue morte, 1997
  • Les Nuits de Strasbourg, 1997, Nederlands : Nachten in Straatsburg
  • Femmes d'Alger dans leur appartement, 2002, Nederlands : Vrouwen van de Islam
  • La femme sans sépulture, 2002, Nederlands : De verdwenen vrouw
  • La disparition de la langue française, 2003, Nederlands : Het verloren woord
  • Nulle part dans la maison de mon père, 2008, Nederlands : Nergens thuis in het huis van mijn vader

Film[bewerken]

  • La Nouba des femmes du Mont Chenoua, 1977
  • La Zerda ou les chants de l'oubli, 1979

Literatuur en bronnen[bewerken]

  • A. Bachrach e.a.: Encyclopedie van de wereldliteratuur. Bussum, 1980-1984. ISBN 90-228-4330-0
  • Chikhi, Beïda : Assia Djebar. LIMAG-DJEBAR, 2005
  • Clerc, Jeanne-Marie: Assia Djebar : écrire, transgresser, résister. Pariis/Montréal, 1997

Externe links[bewerken]