Atalanta (vlinder)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Atalanta
Atalanta in de Blakken te Wetteren 22-09-2010 14-17-27.JPG
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)
Klasse: Insecta (Insecten)
Orde: Lepidoptera (Vlinders)
Familie: Nymphalidae (Vossen, parelmoervlinders
en weerschijnvlinders)
Onderfamilie: Nymphalinae
Geslacht: Vanessa
Soort
Vanessa atalanta
(Linnaeus, 1758)
Vanessa atalanta - Admiral (illustration).jpg
Afbeeldingen Atalanta op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Atalanta op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Insecten

De atalanta (Vanessa atalanta) of admiraalvlinder of nummervlinder is een van de meest voorkomende vlinders in België en Nederland. In Noord-Europa is het een van de laatste vlinders die gezien kan worden vooraleer de winter begint. In het zuiden vliegt de vlinder ook op zonnige winterdagen. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1758 door Linnaeus als Papilio atalanta.

Kenmerken[bewerken]

De atalanta is een opvallende trekvlinder met een spanwijdte van 5-6 centimeter. In Nederland komen twee generaties per jaar voor. De eitjes worden een voor een op de brandnetel afgezet.

Eitje

De rups is 35 tot 40 mm lang, en de kleur van exemplaren onderling varieert sterk. De grondkleur is geelachtig grijs tot zwart met op de zijkanten geelwitte vlekken. De rups vouwt de bladtoppen met spinseldraden naar elkaar toe. De pop is grijs of bruin met op de rugzijde blauwglanzende vlekken.

Verspreiding[bewerken]

Men kan deze vlinder vrijwel overal tegenkomen, tot meer dan 2000 meter hoogte in de Alpen. Ze overwinteren in Zuid-Europa en trekken in het voorjaar naar het noorden. De vliegtijd in Noordwest-Europa is van mei tot oktober. In het najaar trekt een deel van de aanwezige vlinders weer terug en planten zich daar voort. Soms probeert de imago in Nederland te overwinteren, maar in het algemeen zonder succes.[1] Toch worden al vroeg in het jaar wel waarnemingen gedaan. De hoogste aantallen atalanta's worden gevonden in jaren waarin het in mei en juni warm weer is.[1]. De meest zuidelijke plaats waar de vlinders kunnen overwinteren is het uiterste zuidwesten van Duitsland.[2]

Het vliegen tijdens het trekken gebeurt soms op grote hoogte door gebruik te maken van noorderwind. Zo hebben de vlinders ongeveer vijf weken nodig om van Finland naar de Middellandse Zee te vliegen.[3] en soms 's nachts[1].

De soort komt ook voor in gematigde gebieden van Azië en in Noord-Amerika.

Voedsel[bewerken]

Ze leven vooral van nectar, maar ook wel van boomsappen en rottend fruit. Nectarplanten zijn verscheiden, zoals bloeiende liguster en klimop, Buddleja, hemelsleutel, enzovoorts. De nectar likken ze op met hun lange roltong die normaal opgerold is.

Bedreigingen[bewerken]

De atalanta is een trekvlinder. Vooral in de Pyreneeën sneuvelen er velen, zowel op de heen- als op de terugweg.

Voortplanting[bewerken]

De waardplant is de brandnetel. Hier kun je hun eitjes vinden.

Trivia[bewerken]

De vlinder staat op postzegels uit 1964 van de DDR en uit 1993 van de Faeröer en België.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c Bos, F. et al. (2006) De Dagvlinders van Nederland (Nederlandse Fauna, deel 7), Utrecht en Leiden, pp. 252-255.
  2. Hensle (2001) "[1]"
  3. Mikkola, K. (2003) "The Red Admiral butterfly (Vanessa atalanta, Lepidoptera: Nymphalidae) is a true seasonal migrant: an evolutionary puzzle resolved?" European Journal of Entomology, jrg. 100, nr. 4, pp. 625-626.