Australaziatisch gebied

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het Australaziatisch gebied

Het Australaziatische gebied is in de biogeografie het gebied dat het oostelijk deel van Indonesië (ten oosten van Celebes), Papoea-Nieuw-Guinea, Australië, Nieuw-Zeeland en de eilanden in de Grote Oceaan , waaronder Vanuatu, de Salomonseilanden, Nieuw-Caledonië en Fiji, omvat.

De grenzen van dit gebied zijn soms onduidelijk. De regio van Celebes, de Kleine Soenda-eilanden en omliggende eilanden, Wallacea genoemd, wordt soms tot het Oriëntaals gebied en soms tot het Australaziatisch gebied gerekend. Verder van Nieuw-Guinea af in de Grote Oceaan wordt het vaak onduidelijk of de eilanden tot het Australaziatisch gebied of tot bijvoorbeeld het Oriëntaals gebied behoren.

Vanuit biologisch oogpunt is de Australaziatische ecozone een gebied met een gemeenschappelijke evolutionaire geschiedenis en veel unieke planten en dieren, sommigen algemeen over het gehele gebied en andere specifiek voor een bepaald deel maar met gelijke oorsprong. De langdurige geïsoleerde positie van het gebied heeft geleid tot deze vaak unieke plant- en diersoorten. Voorbeelden van dieren die alleen in het Australaziatisch gebied voorkomen zijn verschillende buideldieren en alle eierleggende zoogdieren.