Archeofyt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Archeofyt (Grieks: ἀρχαῖος) archaios "oud" en φυτόν phytón "plant") is een biogeografische statusaanduiding[1] en betekent dat een taxon (meestal een soort) zich reeds in de prehistorie, vóór 1492 (ontdekking van Zuid-Amerika door Christoffel Columbus), met hulp van de mens heeft gevestigd. Een archeofyt kan hemerochoor zijn. Planten die na 1492 zijn ingeburgerd worden neofyten of exoten genoemd. Archeofyten worden in het kader van de natuurbescherming als inheems beschouwd, maar neofyten niet.

Het onderzoek naar de verspreiding van archeofyten wordt chorologie genoemd. Midden-Europese archeofyten komen bijna allemaal uit het Middellandse Zeegebied en de aangrenzende West-Aziatische gebieden. Met de opkomst van de akkerbouw en in de Romeinse tijd zijn ze door Midden-Europa verspreid.

Vele archeofyten staan door de intensivering van de akkerbouw op de Rode lijst voor planten als bedreigd.

Voorbeelden[bewerken]

maar ook de ergasiofyten (cultuurgewassen):

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Schroeder, F.-G. (1974) Zu den Statusangaben bei der floristischen Kartierung Mitteleuropas. Göttinger Floristische Rundbriefe 8. Jahrgang, 71-78

Literatuur

  • Ursula Hoffmann und Michael Schwerdtfeger (1998) ... und grün des Lebens goldner Baum. Lustfahrten und Bildungsreisen im Reich der Pflanzen. Burgdorf, Göttingen, ISBN 3-89762-000-6
  • Bernhard Kegel (2002) Die Ameise als Tramp. Von biologischen Invasoren. Heyne, München, ISBN 3-453-18439-4
  • Tim Low 2001 Feral Future. The untold story of Australia’s exotic invaders. Penguin Books Australia, Ringwood, ISBN 0-14-029825-8
  • Heinz-Dieter Krausch (2003) Kaiserkron und Päonien rot ... Entdeckung und Einführung unserer Gartenblumen. Dölling und Galitz, Hamburg, ISBN 3-935549-23-7
  • Angelika Lüttig & Juliane Kasten (2003) Hagebutte & Co. Blüten, Früchte und Ausbreitung europäischer Pflanzen. Fauna, Nottuln, ISBN 3-935980-90-6