Barbapapa

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Barbapapa
Genre jeugd
Speelduur 5 min.
Hoofdrollen afleveringen 1ste serie
Leen Jongewaard
Wieteke van Dort
afleveringen 2de serie
Marijke Merckens
Edwin Rutten
Aart Staartjes
Scenario Annette Tison
Talus Taylor
Muziek Joop Stokkermans
Harrie Geelen
Kenichi Kamio (3de serie)
Land van oorsprong Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Taal Nederlands
Productie
Producent Frank Fehmers
Uitzendingen
Start 1ste serie
1974-1975
2de serie
1977
3de serie
2006
Afleveringen 93
(1ste serie 45, 2de serie 48, 3de serie 50)
Netwerk NOS (1974-1975 (1e serie), 1977 (2e serie), 1990
VARA (1978-1980)
TROS (1992, 2004, 2006 (3e serie))
Kindernet (1992-1996)
Zender Nederland 1, 2 of 3 (1974-1992, 2004)
Kindernet (1992-1996)
Nederland 3 (2006 (3e serie))
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Televisie

Barbapapa is de naam van een boekenreeks, tekenfilmserie en van het soort wezens dat de hoofdrol daarin speelt.

Eind jaren 60 van de 20e eeuw werd Barbapapa voor het eerst getekend door de Franse studente architectuur Annette Tison en de Amerikaanse biologieleraar Talus Taylor. Het eerste boek werd in 1970 gepubliceerd in het Frans. De eerste uitgever die brood zag in het concept was Frank Fehmers van Frank Fehmers Productions (FFP) in Amsterdam, nadat Taylor het manuscript aan enkele Europese uitgevers had aangeboden die weliswaar interesse toonden, maar terugdeinsden voor de publiceerkosten. Daarop maakte FFP er een coproductie van en werd de eerste editie uitgegeven in het Nederlands, Frans, Engels en Amerikaans Engels. De Amerikaanse uitgever weigerde overigens om het tweede Barbapapa-boek uit te brengen omdat daar een zwarte Mama in voorkwam. Een paar jaar later, toen er al meerdere titels waren verschenen, breidde Frank Fehmers het project uit met televisiefilms in samenwerking met Joop Visch van Polyscope/Polygram, waarvoor de storyboards waren gemaakt door Taylor. Na 12 jaar verbraken Fehmers en Tison/Taylor hun zakelijke banden.[1] Uiteindelijk zijn de Barbapapa-boeken in meer dan 30 talen vertaald. Vanaf 1973 werd Barbapapa als tekenfilmserie geproduceerd. Deze eerste serie bestaat uit 45 afleveringen van 5 minuten (eerst met de Nederlandse stem van Leen Jongewaard; Wieteke van Dort leende haar stem voor de liedjes). De tweede serie telt 48 afleveringen van 5 minuten (met de stemmen van Edwin Rutten, Aart Staartjes, Leen Jongewaard en Marijke Merckens). Hierdoor werd Barbapapa bij een veel groter publiek bekend. In 2006 verscheen nog een derde serie. Deze laatste serie, gebaseerd op de reiservaringen van het echtpaar Tison en Taylor, bestaat uit 50 afleveringen van 5 minuten.

De naam is afkomstig van het Franse "barbe à papa", dat suikerspin betekent (letterlijk vertaald 'de baard van papa').

De Barbapapa's kunnen hun gedaante in iedere gewenste vorm brengen. Vlak voordat ze naar een nieuwe vorm veranderen roepen ze vaak: "Huup, huup, Barbatruc". Dit gebeurt niet voor elke gedaanteverwisseling.

Series[bewerken]

1e serie[bewerken]

De eerste serie bestaat uit drie delen. Er is één verteller die alle stemmen op zich neemt.

Eerste deel[bewerken]

In het eerste deel wordt Barbapapa geboren uit de grond in de tuin van Michiel. Eerst wordt hij naar de dierentuin gebracht door de ouders van Michiel.

Aanhalingsteken openen Wat moeten we dáármee, we hebben al een kat! Die moet maar naar de dierentuin.
— Vader van Michiel
Aanhalingsteken sluiten

Barbapapa ontdekt in de dierentuin dat hij van vorm kan veranderen, hij ontsnapt en redt vervolgens mensen uit een brandend appartementsblok. Vervolgens mag hij bij Michiel en hun ouders en broertje wonen, in het tuinhuisje.

In het tweede boek voelt Barbapapa zich ongelukkig. De dokter stelt vast dat hij gezelschap nodig heeft en dat ze op reis moeten om een Barbamama te vinden. Barbapapa, Annabel, een vriendin van Michiel, en Michiel gaan eerst over de zee naar Londen, vervolgens met de metro die op een bepaald moment in een trein verandert naar India, en daarna naar de Verenigde Staten.

Aanhalingsteken openen Amerika, Barbapapa! New York!
— Michiel
Aanhalingsteken sluiten

Na New York gaan ze naar het platteland en dan vliegen ze de ruimte in. Ook daar is geen Barbamama. Vervolgens gaan ze terug naar huis. Iedereen is blij dat ze er weer zijn en dan komt Barbamama uit de grond. Ze gaan samen in het tuinhuisje wonen en krijgen zeven kinderen.

Tweede deel[bewerken]

In het tweede deel wordt het tuinhuis te klein voor de negen barba's. Tijdens een storm raakt niet iedereen binnen en gaat het huis stuk.

Aanhalingsteken openen Auw! Niet duwen! Auw, m'n tenen. Auw auw auw auw! *huis explodeert* Oooh…
— Barbabee
Aanhalingsteken sluiten

Michiel weet een leegstaande straat en ze verhuizen naar een grote villa. Die maken ze helemaal mooi en kopen spullen. Maar ze zijn er pas ingetrokken en de straat wordt al helemaal leeggesloopt.

De barbapapa's moeten vervolgens intrekken in een klein appartementje, waar totaal geen plaats genoeg is voor hun negenen.

Aanhalingsteken openen Ze zitten net haringen in een ton…
— Verteller
Aanhalingsteken sluiten

Dan gaan ze op zoek naar een lege plaats en bouwen een huis van een soort verhardende substantie met de naam "barbaplastic", ietwat gelijkaardig aan cement. Daar trekken ze in. Vervolgens beleven ze allerlei avonturen en maken ze dingen mee.

Derde deel[bewerken]

In het derde deel gaan de avonturen door, maar ligt de focus iets meer op dieren. De barbapapa's worden nog duidelijker dierenliefhebbers en -beschermers. De jagers worden bijvoorbeeld weggejaagd uit het bos, door de barbapapa's die zich in enge wezens veranderen.

Aanhalingsteken openen Reuzedieren! Monsters! Help!
Redde wie zich redde kan!
— De jagers na de aanblik van de barbamonsters
Aanhalingsteken sluiten

In de laatste afleveringen ziet men een toekomstige wereld waar alles vervuild is. Eerst bouwen de barbapapa's een burcht waar de dieren in mogen, maar ze vergeten het plafond en er komt nog steeds vervuilde lucht binnen. Dan gaan de barbapapa's en dieren op zoek naar een groene planeet waar ze een tijdje leven. Door de telescoop van Barbabenno zien ze een tijd later dat de mensen de Aarde schoonmaken. Dan gaan ze terug, wordt Barbapapa een draaimolen en is er feest.

2e serie[bewerken]

De tweede serie bestaat ook uit drie delen. Anders dan de vorige serie gaan deze niet over een bepaald thema, maar beleven de barbapapa's allerhande willekeurige avonturen die doorgaans niet met elkaar te maken hebben. De verhaallijnen zijn vaak iets vreemder en vergezochter dan in de eerste serie. Ook krijgen de barbapapa's elk andere stemmen, die vaak nogal volwassen en vreemd klinken. De rol van verteller, als die er is, wordt door "Barbapapa" op zich genomen.

3e serie[bewerken]

In de derde serie gaan de barbapapa's op wereldreis en bezoeken ze alle continenten en verschillende gebieden. De serie bestaat ook uit drie delen, maar deze zijn niet echt duidelijk aangezien het steeds een paar afleveringen over een bepaald gebied gaan en ze dan weer verdertrekken. Een duidelijke thuiskomst is er niet, maar die gebeurt waarschijnlijk nog wel (refererend naar het openingsnummer; "Wij komen heus weer thuis").

Aangezien deze serie aanzienlijk nieuwer is, zien de figuren er nieuwer uit. De stemmen zijn ook iets normaler en realistischer. Hier krijgt "Barbamama" de vertellersrol.

De karaktereigenschappen van personages worden ook meer uitgewerkt; Barbaborre houdt hier bijvoorbeeld ook heel erg van eten (hoofdzakelijk popcorn) en is steeds samen met zijn trouwe hond, Lolita, die nieuw is in de serie maar wel een prominente rol toebedeeld krijgt.

Personages[bewerken]

De hoofdpersonen[bewerken]

  • Barbapapa: de vader en de protagonist (hoofdrolspeler). Hij is roze en meestal peervormig. Barbapapa als roze balletje, welke onder de grond in de tuin van Michiel en Annabel levend ontwikkelde.
  • Barbamama: de moeder en partner van Barbapapa. Ze is zwart. Samen krijgen ze 7 kinderen die ieder een eigen kleur hebben:
  • Barbabee is een gele jongen en houdt van dieren en kan ermee communiceren in zijn moedertaal.
  • Barbalala is een groen meisje en houdt van muziek.
  • Barbabientje is een oranje meisje en houdt van boeken en theater.
  • Barbabob is een zwarte harige jongen en houdt van kunst.
  • Barbabella is een paars meisje en houdt van schoonheid.
  • Barbabenno is een blauwe jongen en houdt van wetenschap en techniek.
  • Barbaborre is een rode jongen en houdt van detective spelen, krachtsport en heldendom.

Overige personages[bewerken]

  • Michiel is een jongen, in zijn tuin zijn de Barbapapa's geboren.
  • Annabel is zijn zusje. Ze spelen vaak met de Barbapapa's.
  • Lolita is een zwart-wit gevlekt, ondeugend hondje, deze komt in de laatste derde serie voor.

Begintune[bewerken]

De begintune van de Nederlandse versie van de eerste en tweede serie werd geschreven door Joop Stokkermans. De tekst (Haal op het doek voor Barbapapa!) is van de hand van Harrie Geelen. De begin- en eindtune van de derde serie is gecomponeerd door Kenichi Kamio. De Nederlandse versie is ingezongen door Nicoline van Doorn.

Trivia[bewerken]

In de derde serie waar ze op wereldreis gaan, lijken de Barba-kinderen veel jonger qua gedrag en stem. Ook de lichaamskleuren komen niet helemaal overeen met de voorgaande series.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties