Bernardo O'Higgins

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bernardo O'Higgins

Bernardo O'Higgins (Chillán (Chili), 20 augustus 1778Lima (Peru), 24 oktober 1842) was een Chileens militair die gezien wordt als de vader des vaderlands van Chili (el Padre de la Patria de Chile). Verder was hij een van de belangrijkste militairen in de onafhankelijkheidsstrijd van Chili en Latijns-Amerika. Daarnaast was hij van 16 februari 1817 tot 28 januari 1823 de derde Opperste Bevelhebber[1] van Chili en de eerste die deze titel droeg na de Chileense onafhankelijkheid (1818).

Andere titels die hij droeg waren:

Vroege jaren[bewerken]

Ambrosio O'Higgins, de vader van Bernardo O'Higgins

Bernardo O'Higgins werd geboren in Chillán, Chili als zoon van Ambrosio O'Higgins, Markies van Osorno, een Spaanse officier geboren in het Ierse graafschap Sligo die gouverneur in Chili werd en later onderkoning van Peru. Zijn moeder, Isabel Riquelme, was een prominente inheemse dame. Zijn jeugd bracht hij vooral door bij zijn moeders familie in het zuiden van Chili. Met zijn vader had hij een afstandelijke relatie. Deze steunde hem financieel en bemoeide zich met zijn opleiding, maar ze hebben elkaar nooit ontmoet, omdat Spaanse officieren niet mochten trouwen met inheemse vrouwen.

Toen zijn vader gouverneur werd van Peru, werd de jonge Bernardo naar Londen gestuurd om zijn opleiding te vervolgen. Daar werd hij bekend met de Amerikaanse onafhankelijkheidsideeën. Hij ontmoette er de Venezuelaanse revolutionair Francisco de Miranda en werd lid van de Logia Lautaro.

Rol in de Chileens Onafhankelijkheid en Overheid[bewerken]

In 1810 voegde O'Higgins zich bij de strijd voor de onafhankelijkheid van Chili om het land af te scheiden van het Spaanse koninkrijk. De rebellen onder zijn leiding werden in 1814 door de Spanjaarden verslagen waardoor zij gedwongen werden zich terug te trekken in de Andes. Met behulp van de Argentijnse generaal José de San Martín leidde O'Higgins het offensief in 1817, waarbij hij op 12 februari van dat jaar met zijn cavalerie de Slag om Chacabuco won, nabij Santiago. Hij werd de eerste leider van het onafhankelijke Chili en het jaar daarop de eerste leider van de Republiek Chili.

Tijdens zijn zesjarige regeerperiode richtte O'Higgins de Militaire Academie op en keurde hij de (huidige) Chileense vlag goed. Verder stichtte O'Higgins de steden La Unión en Vicuña. Zijn radicale en liberale hervormingen, zoals de invoering van de democratie en de afschaffing van adellijke titels, ondervonden echter veel weerstand van de conservatieve grootgrondbezitters. Op 28 januari 1823 werd hij afgezet door een conservatieve coup.

Tijdens zijn latere ballingschap in Peru, was hij een voorstander van de Chileense expansie naar het zuiden, die leidde tot de stichting van de stad Punta Arenas in 1845. Verder hielp hij bij de onafhankelijkheid van Peru.

Dood en nalatenschap[bewerken]

Na zijn ballingschap leefde O'Higgins tot aan zijn dood in Peru, waar hij op 64-jarige leeftijd overleed in de hoofdstad Lima.

Monument voor O'Higgins in Lima, Peru

Na zijn dood werden zijn stoffelijke resten in 1862 naar Chili gebracht. In 1979 werden deze overblijfselen in het Altar de la Patria's mausoleum voor het Palacio de La Moneda, het presidentiële paleis van Chili, geplaatst, met een onderbreking in 2004 toen dit mausoleum werd gerestaureerd. De stad Villa O'Higgins is vernoemd naar O'Higgins, evenals de voetbalclub CD O'Higgins.

  1. Equivalent aan de titel van president van Chili