Onderkoning

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een onderkoning (ook wel vicekoning) is de gouverneur van een land of een provincie die als vervanger van de monarch optreedt.

De koningen van het vroege moderne Spanje hadden verschillende onderkoningen onder hen om de verschillende delen van hun land te regeren. Tot de 18e eeuw waren er onderkoningen van Aragon, Valencia, Catalonië, Sardinië, Sicilië, Napels, en Portugal (1580-1640), terwijl er in de Nieuwe Wereld onderkoningen waren van Nieuw-Spanje en Peru. In 1717 werden onderkoningen van Nieuw-Granada en in 1776 van Río de la Plata aangesteld.

Van 1858 tot 1947 werd de Gouverneur-generaal van Brits-Indië ook wel de onderkoning van Indië (Engels: "Viceroy of India") genoemd.

'Onderkoning van Nederland' is een bijnaam van de vicepresident van de Raad van State, Piet Hein Donner. In België heeft Jacques van Ypersele de Strihou deze onderhandse 'titel' door zijn functie als kabinetchef sinds 1983 van achtereenvolgens koning Boudewijn en koning Albert II.

Zie ook[bewerken]