Bilabiale nasaal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bilabiale nasaal

De bilabiale nasaal is een medeklinker die in het Internationaal Fonetisch Alfabet en X-SAMPA aangeduid wordt met [m]. De klank komt wereldwijd veelvuldig voor. Slechts een handvol talen (waaronder het Mohawk) kent de klank niet.

Een voorbeeld van de klank is de m in het Nederlandse woord mond.

Kenmerken[bewerken]

  • Het articulatiepunt is bilabiaal, wat inhoudt dat beide lippen worden gebruikt.
  • Het type articulatie is stemhebbend, wat betekent dat de stembanden meetrillen bij het vormen van de klank.
  • Het is een nasale medeklinker, wat betekent dat de lucht door de neus naar buiten stroomt.
  • Het is een centrale medeklinker, wat wil zeggen dat de lucht over het midden van de tong stroomt, in plaats van langs de zijkanten.
  • Het luchtstroommechanisme is pulmonisch-egressief, wat wil zeggen dat lucht uit de longen gestuwd wordt, in plaats van uit de glottis of de mond.