Retroflex

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sub-apicaal retroflex ploffend

Retroflex of cerebraal betekent in de fonetiek de vorming van een klank door de tongpunt verticaal omhoog in contact met het verhemelte te houden (Lat. retro = 'terug', flex = 'buiging'). Afhankelijk van de druk waarmee dit wordt gedaan en van de bijkomende kromming van de tong en van de mate van doorlaten van lucht, zal de geproduceerde klank dan gaan van de getongde nasale /ṭ/ /ṭh/ /ḍ/ /ḍh/ over /ṇ/ /ṛ/ /ṝ/ /ḷ/ /ḹ/ naar /ṣ/. In het Sanskriet wordt retroflex voor een reeks palatale klanken gebruikt die in het Nederlands en in de meeste Indo-Europese talen tamelijk onbekend overkomen of in onbruik zijn geraakt.

Geplaatst op:
04-04-2007
Dit artikel is een beginnetje over taal. U wordt uitgenodigd op bewerken te klikken om uw kennis aan dit artikel toe te voegen. Bewerken