Stemhebbende dentale plosief

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De stemhebbende dentale plosief is een medeklinker die in het Internationaal Fonetisch Alfabet aangeduid met [d̪], en in X-SAMPA met d_d

Echte stemhebbende dentale plosieven zijn zeldzaam. In de Romaanse talen wordt /d/ vaak dentaal genoemd, maar deze klank komt meer in de buurt van een alveolaar. De klank komt vooral voor in Indo-Arische talen.

Kenmerken[bewerken]

  • De manier van articulatie is plosief, wat inhoudt dat de klank wordt geproduceerd door de luchtstroom in het spraakkanaal te belemmeren.
  • Het articulatiepunt is dentaal, wat inhoudt dat voor het vormen van de klank de tong tegen de onder- of boventanden wordt gedrukt.
  • De articulatie is stemhebbend, wat betekent dat de klank wordt geproduceerd door trillingen van de stembanden.
  • Het is een orale medeklinker, wat inhoudt dat lucht door de mond kan ontsnappen.
  • Het is een centrale medeklinker, wat inhoudt dat de klank wordt geproduceerd door de luchtstroom over het midden van de tong te laten stromen in plaats van langs de zijkanten.