Bladgroen

Absorptiespectrum van chlorofyl a (groen) en b (rood).

Gemeenschappelijke structuur van chlorofyl a en b.

Bladgroen of chlorofyl is de groene bladkleurstof van planten die zich in chloroplasten bevindt en met behulp waarvan zij licht opvangen en de energie daarvan omzetten in chemische energie die wordt gebruikt voor fotosynthese. De groene kleur van chlorofyl is toe te schrijven aan de sterke absorptie die het vertoont in het rode en blauwe deel van het spectrum: alleen de groene kleur wordt teruggekaatst. Chlorofyl heeft de eigenschap de energie van licht, meestal zonlicht, bruikbaar te kunnen maken voor de fotosynthese. Dit is een proces waarbij uit koolstofdioxide en water, koolhydraten en zuurstof ontstaan. Een eerste ruwe bepaling van het absorptiespectrum werd uitgevoerd door Theodor Wilhelm Engelmann (proef van Engelmann).

Chlorofyl werd in 1817 ontdekt door Joseph Caventou en Pierre Joseph Pelletier.

Chemische structuur [bewerken]

Chlorofyl is een stof die chemisch verwant is aan de ijzerbevattende porfyrineverbinding die bekendstaat als heem (of haem) en die een belangrijke rol vervult in de rode bloedkleurstof hemoglobine. Midden in het molecuul bevindt zich een ion magnesium. Dit magnesiumion kan vervangen worden door twee protonen en vormt zo het zogenaamde feofytine. De zijketens variëren wat in de verschillende soorten chlorofyl die in verschillende soorten planten worden gevonden. Chlorofyl bestaat in de volgende vormen:

Chlorofyl a:	C₅₅H₇₂O₅N₄Mg
Chlorofyl b:	C₅₅H₇₀O₆N₄Mg
Chlorofyl c₁:	C₃₅H₃₀O₅N₄Mg
Chlorofyl c₂:	C₃₅H₂₈O₅N₄Mg
Chlorofyl d:	C₅₄H₇₀O₆N₄Mg