Brigade

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een brigade kan zowel een onderdeel van een divisie zijn als ook een zelfstandige gevechtseenheid, bestaande uit verschillende disciplines. Het is een gevechtseenheid van 2000 – 5000 militairen. In het Nederlandse leger telt een brigade ca. 3000 tot 4000 militairen (exclusief reservemilitairen). Een brigade bestaat uit enkele bataljons (afdelingen in het geval van de artillerie) en allerlei ondersteunende eenheden.

De commandant van een brigade is een brigadegeneraal, ook wel brigadier genoemd (niet te verwarren met de rang van brigadier bij de Nederlandse politie). Die rang is in het Nederlandse leger pas na Tweede Wereldoorlog ingevoerd. Brigades stonden voorheen onder bevel van een kolonel.

Nederlandse situatie[bewerken]

Tot het einde van de jaren tachtig kende de Koninklijke Landmacht 3 pantserbrigades (2 paraat) en 6 pantserinfanteriebrigades (4 paraat). De pantserbrigades bestonden uit 2 tankbataljons en 1 pantserinfanteriebatljon en de pantserinfanteriebrigades uit 1 tank- en 2 pantserinfanteriebataljons. Daarnaast had elke brigade een afdeling gemechaniseerde artillerie en ondersteunende eenheden.

Sinds 2012 is de landmacht ingekrompen tot 2 gemechaniseerde brigades met elk 2 pantserinfanteriebataljons als gevechtseenheden en nog enkele gevechtsondersteunende eenheden (staf-, verkennings- logistieke-, genie-, herstel- en geneeskundige eenheden van compagniesgrootte). Verder beschikt Nederland ook nog over een luchtmobiele brigade en een ondersteuningsbrigade, het operationeel ondersteuningscommando land. De beide gemechaniseerde brigades en de luchtmobiele brigade beschikken bovendien elk over een bataljon van het korps nationale reserve (Natres). Een natresbataljon telt ongeveer 900 reservemilitairen (Dit aantal komt nog bovenop het aantal van 3000 tot 4000 beroepsmilitairen per brigade).