Chalara fraxinea

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Chalara fraxinea
Door Chalara fraxinea aangetaste essen
Door Chalara fraxinea aangetaste essen
Taxonomische indeling
Rijk: Fungi (Schimmels)
Stam: Ascomycota (zakjeszwammen)
Klasse: Leotiomycetes
Orde: Helotiales
Familie: Helotiaceae
Geslacht: Chalara
Soort
Chalara fraxinea
gele- of roodbruine necrosen
gele- of roodbruine necrosen
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Schimmels

Chalara fraxinea is de anamorfe (ongeslachtelijke) verschijning van de schimmel die essensterfte veroorzaakt bij Fraxinus excelsior (gewone es) en Fraxinus angustifolia (smalbladige es). De schimmel werd in 2006 beschreven na het optreden van essensterfte in Polen en Litouwen in de jaren 90[1]. Chalara fraxinea tast zowel jonge als oude bomen aan en dringt het parenchym van de houtstralen binnen.

Chalara fraxinea leeft parasitair in bladweefsels, twijgen en verhoute delen van de boom[2]. Het is nog niet duidelijk hoe de schimmel zich verspreidt.[3]

Verdorring van de blaadjes door necrose van de bladspil
Smalle lensvormige laesies op de bast
Een grote laesie op een tak

Kenmerken op voedingsbodem van Chalara fraxinea[bewerken]

Op de voedingsbodem vormt de schimmel een maasvormig, in de lucht groeiend mycelium, dat in het begin wit is, maar later roodbruin tot grijsachtig of zwart verkleurt. De vegetatieve schimmeldraden zijn doorschijnend tot olijfbruin met slechts enkele verdikkingen. In oudere culturen komen verdikte, pigmentcellen voor. De 20-40  µm lange phialiden staan los van elkaar op de vegetatieve schimmeldraden[4]

Teleomorfe vorm[bewerken]

Hymenoscyphus pseudoalbidus is de teleomorfe (geslachtelijke) vorm en voor het eerst beschreven in 2010[5]. Onderzoek aan herbariummateriaal heeft echter aangetoond dat de schimmel al in 1978 in Midden-Europa voorkwam. Hymenoscyphus pseudoalbidus komt voor op de bladspil van afgevallen bladeren. De schimmel behoort tot de Ascomyceten (zakjeszwammen). De vruchtlichamen zijn witte, bekervormige apotheciën, die 2-7 mm groot zijn. De ascosporen zijn kleverig en 15-22 µm groot. Ze worden via de lucht verspreid[6]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Verspreiding essensterfte
  2. Thomas Cech und Ute Hoyer-Tomiczek: Aktuelle Situation des Zurücksterbens der Esche in Österreich (Forstschutz Aktuell 40, 2007) aufgerufen am 12. Juli 2011
  3. Artikel over Chalara fraxinea in SpiegelOnline
  4. Jörg Schumacher, Alfred Wulf und Sindy Leonhard, Erster Nachweis von Chalara fraxinea T. KOWALSKI sp. nov. in Deutschland – ein Verursacher neuartiger Schäden an Eschen, Nachrichtenbl. Deut. Pflanzenschutzd., 2007, 121–123, 59 (6) Volltext (PDF; 148 kB)
  5. Queloz V., Grünig C. R., Berndt R., Kowalski T., Sieber T. N., Holdenrieder O. 2011: Cryptic speciation in Hymenoscyphus albidus. For. Path. 41: 133–142, published online 30 March 2010 – DOI|10.1111/j.1439-0329.2010.00645.x
  6. G.Witzel, B.Metzler; Eschentriebsterben in Stangen- und Baumhölzern auf waldwissen.net