Charles Ducal
Charles Ducal (pseudoniem van Frans Dumortier) (Leuven, 3 april 1952) is een Vlaamse dichter en schrijver uit Vlaams-Brabant (België).
Inhoud |
Biografie[bewerken]
Charles Ducal groeide op in een boerengezin, doorliep zijn secundaire schooltijd in het Sint-Jozefscollege van Overijse en studeerde Germaanse filologie aan de KULeuven. Tijdens zijn studentenjaren was hij actief in de linkse studentenbeweging.
Hij debuteerde in 1987 met 'Het huwelijk', een dichtbundel die opviel door de cynische toon, de strakke vorm en de bijbelse referenties. In hetzelfde jaar publiceerde hij samen met Erik Spinoy, Bernard Dewulf en Dirk Van Bastelaere de veelbesproken bundel 'Twist Met Ons'. Tussen 1987 en 1998 verschenen de bundels 'De hertog en ik', 'Moedertaal' en 'Naar de aarde'. In deze bundels staat het conflict tussen verbeelding en werkelijkheid centraal. Een groot aantal gedichten hebben als onderwerp de jeugd op het platteland, de verhouding tussen man en vrouw en het schrijven zelf. In 1992 verscheen de semi-biografische verhalenbundel 'De meesterknecht', een ironisch portret van een politieke activist en beginnende schrijver. In 1993 schreef hij samen met Kamiel Vanhole 'Over de voorrang van rechts', een brievenboek over democratie en racisme, waarin hij een duidelijk standpunt innam tegen de opkomst van extreemrechts. Na een lange periode van stilte maakte hij in 2006 zijn come-back met 'In inkt gewassen', een dichtbundel waarin de wereld buiten de persoonlijke sfeer een grotere plaats innam. Die tendens zette zich in 2009 door in de bundel 'Toegedekt met een liedje'. Nog in 2009 droeg hij met de gedichtencyclus 'Na Auschwitz' bij aan het boek 'Gaza. Geschiedenis van de Palestijnse tragedie' (Lucas Catherine & Charles Ducal). In 2010 schreef hij het gedichtendagessay 'Alle poëzie dateert van vandaag', een pleidooi om via het onderwijs het lezen van poëzie te bevorderen. In 2012 werden de zes tot dan gepubliceerde dichtbundels verzameld onder de titel 'Alsof ik er haast ben'.
Werk van hem werd opgenomen in verschillende bloemlezingen. Charles Ducal schreef ook een aantal essays over literatuur en politiek in diverse kranten en tijdschriften. Hij werkt momenteel als leraar Nederlands in het Sint-Albertuscollege in Heverlee.
Onderscheidingen[bewerken]
Hij kreeg in 1991 voor 'De hertog en ik' de Prijs van De Vlaamse Gids en de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs. In 1997 ontving hij voor 'Moedertaal' de Prijs van de Vlaamse Provincies en de vijfjaarlijkse Guido Gezelleprijs van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde. In 2007 kreeg hij de eerste Herman de Coninckprijs voor 'In inkt gewassen'. In 2010 werd hem voor 'Toegedekt met een liedje' de driejaarlijkse Karel Van de Woestijneprijs toegekend.
Bibliografie[bewerken]
- Het huwelijk - gedichten (1987)
- De hertog en ik - gedichten (1989)
- De meesterknecht - verhalen (1992)
- Over de voorrang van rechts - brievenboek (1993)
- Moedertaal - gedichten (1994)
- Naar de aarde - gedichten (1998)
- In inkt gewassen - gedichten (2006)
- Toegedekt met een liedje - gedichten (2009)
- Alle poëzie dateert van vandaag - essay (2010)
- Alsof ik er haast ben - verzamelde gedichten 1987-2012 (2012)
