Christina van Denemarken (1521-1590)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Christina van Denemarken, portret door Hans Holbein de Jonge

Christina van Denemarken (Kopenhagen, 1521-1590) was de jongste dochter van koning Christiaan II van Denemarken en van Isabella van Habsburg. In 1533 huwde zij met Francesco II Sforza, hertog van Milaan, die al stierf in 1535.

In 1538 kwam de Duitse schilder Hans Holbein de Jonge naar Brussel om Christina te schilderen. Holbein had van Hendrik VIII van Engeland de opdracht gekregen portretten te maken van een aantal adellijke dames, die eventueel zijn bruid zouden kunnen worden. Zo werd ook Christina genoemd na de dood van Jane Seymour in 1537. De 16-jarige Christina maakte er tegen de Engelse ambassadeur echter geen geheim van dat zij niet wenste te huwen met de Engelse koning, die de naam had dat hij zijn echtgenotes slecht behandelde. Zij zei tegen de ambassadeur : Als ik twee hoofden had, zou ik er één ter beschikking houden van de koning van Engeland.

Na de afwijzing van Hendrik huwde zij in 1541 met Frans I van Lotharingen, hertog van Bar. Het was de vorst die verloofd was geweest met Anna van Kleef, die de vierde echtgenote werd van Hendrik VIII. Na de dood van haar echtgenoot in 1545 werd zij regentes van Lotharingen.

In de jaren 1550-1560 waren er plannen van Wilhelm von Grumbach en Peder Oxe om haar achterneef koning Frederik II van Denemarken van de troon te stoten ten voordele van Christina. Deze plannen hadden echter weinig succes.

De kinderen van Christina van Denemarken waren: