Opper-Lotharingen
| Lotharingia Superior | |||||
| Onderdeel van het Frankische Rijk tot 987 Onderdeel van het Koninkrijk Frankrijk |
|||||
|
|||||
| Kaart | |||||
 |
|||||
| ca. 1000, in donkerpaars | |||||
| Algemene gegevens | |||||
| Hoofdstad | ? | ||||
| Talen | Oudnederlands, Oudfrans, Oudhoogduits | ||||
| Religie(s) | Rooms-Katholicisme | ||||
| Regering | |||||
| Regeringsvorm | Hertogdom | ||||
| Staatshoofd | Hertog | ||||
Opper-Lotharingen was in de middeleeuwen het zuidelijk deel van het oorspronkelijke hertogdom Lotharingen, het gebied rond de Maas en de Moezel in het huidige Noordoost-Frankrijk.
Keizer Otto I van het Heilige Roomse Rijk en zijn broer Bruno de Grote splitsten in 959 het hertogdom Lotharingen op in een noordelijk deel (Neder-Lotharingen) en een zuidelijk deel ([Opper-Lotharingen]) met Frederik I als markgraaf van Opper-Lotharingen en Godfried van Metz als markgraaf van Neder-Lotharingen. Na de dood van Bruno de Grote (opper-hertog van Lotharingen) in 965, zonder zoon als opvolger, werd Frederik voor Opper-Lotharingen als hertog erkend terwijl de functie in Neder-Lotharingen vacant bleef tot 977 (Godfried al overleden in 964).
De twee delen waren weer van 1033 tot 1044 herenigd onder Gozelo I van Verdun, maar hierna werd de splitsing definitief. Toen Godfried II van Lotharingen in 1044 zijn vader Gozelo I als hertog opvolgde, weigerde keizer Hendrik III van het Heilige Roomse Rijk Opper- en Neder-Lotharingen nog langer aan één persoon in leen te geven.
Het hertogdom Opper-Lotharingen werd aanvankelijk hertogdom van de Moezel genoemd. Ook daar verloren de hertogen het gezag over graafschappen die rijksondergeschiktheid zochten of dienden zij gebied in te boeten aan de rijksbisdommen, Metz, Toul en Verdun. Vanaf de 15e eeuw kwam het hertogdom Lotharingen als rijksleen aan de hertogen van Anjou en ging men dit territorium algemeen Lorreinen noemen. Slechts een beperkt gedeelte heet thans nog in het noordoosten van Frankrijk Lorraine (Lotharingen).
[bewerken] Lotharingen en Lorreinen
Het huidige Lotharingen moet niet worden verward met het oorspronkelijke hertogdom van die naam, dat veel groter was. Dat werd in het oosten begrensd door de Rijn en in het westen door de Schelde en de bovenloop van de Maas. De huidige Franse regio komt, samen met de huidige Elzas, grotendeels overeen met het zuidelijke deel daarvan, het vroegere Opper-Lotharingen, terwijl het noordelijke gedeelte (dat het grootste deel van het huidige België en delen van Nederland, Luxemburg en Duitsland omvat) bekend stond als Neder-Lotharingen of Lothrijk (zie geschiedenis). Het vroegere hertogdom Brabant werd beschouwd als een voortzetting van het hertogdom Lothrijk. Neder-Lotharingen werd in het Nederlands soms aangeduid als Lorreinen, maar in het Frans kan la Lorraine zowel slaan op Opper-Lotharingen als op het hele Lotharingen (in het Frans ook Lotharingie genoemd)
