Midden-Francië
| Francia Media regnum quondam Hlotharii[1] |
|||||
| Frankisch deelrijk | |||||
|
|||||
| Kaart | |||||
 |
|||||
| Midden-Francië in 843 | |||||
| Algemene gegevens | |||||
| Talen | Frankisch, Oudfrans, Occitaans, Arpitaans, Oudhoogduits, Oudsaksisch, Oudfries | ||||
| Religie(s) | Christendom, Germaans heidendom | ||||
| Regering | |||||
| Regeringsvorm | Monarchie | ||||
| Dynastie | Karoligisch Huis - Lothaarse lijn | ||||
| Staatshoofd | Koning | ||||
Het Middenrijk, Midden-Francië of Koninkrijk Lotharingen (Latijn: Francia Media of regnum quondam Hlotharii[1]) was het deel van het Karolingische rijk dat aan Lotharius I (†855) viel na de dood van zijn vader Lodewijk de Vrome († 840). De rijksdeling vond zijn beslag bij het Verdrag van Verdun (843). Lotharius werd tevens keizer over het gehele Karolingische rijk.
Inhoud |
[bewerken] Territorium
Midden-Francië omvatte ruwweg de volgende (huidige) gebieden:
- Nederland; naar gelang de interpretatie met of zonder (Oost-Friesland) en Zeeuws-Vlaanderen dat toen onder het Graafschap Vlaanderen viel [2]
- De Nederrijn, en het verdere Duitse Rijnland ten westen van de Rijn, inbegrepen steden zoals Keulen, Koblenz en Mainz.
- België ten oosten van de Schelde, dus zonder het graafschap Vlaanderen
- Luxemburg
- het huidige Franse Lotharingen
- de Elzas
- Bourgondië
- Franche-Comté
- Rhône-Alpes
- Provence
- Zwitserland ten westen van de Rijn
- Noord-Italië
[bewerken] Deling van Prüm 855
Bij het overlijden van Lotharius in 855 werd met het Verdrag van Prüm Midden-Francië naar het Salische gewoonterecht verdeeld onder diens zonen.
- Een deel van het gebied kwamen onder de naam 'Koninkrijk Lotharingen' (de Nederlanden, Frans-Lotharingen en de Elzas) aan Lotharius II.
- Een groot deel van Bourgondië, Arles en de Provence kwam aan Karel de Jonge.
- Noord-Italië ging samen met de keizerstitel naar de oudste zoon Lodewijk II.
[bewerken] Deling van Meerssen 870
Karel overleed in 863 zonder nazaten, waarna zijn gebied werd verdeeld tussen zijn broers Lotharius II en Lodewijk II. Nadat Lotharius II in 869 overleed, werden zijn bezittingen bij het verdrag van Meerssen (870) verdeeld tussen zijn ooms, Lodewijk de Duitser van Oost-Francië en Karel de Kale van West-Francië. Noord-Italië was als enige deelrijk van Midden-Francië nog over.
[bewerken] Einde
Lodewijk II overleed in 875 zonder wettige nazaten, zijn bezittingen gingen naar Karloman van Oost-Francië, de zoon van Lodewijk de Duitser. Door het Verdrag van Ribemont (880) kwam vervolgens heel Lotharingen bij Oost-Francië als het Hertogdom Lotharingen.
[bewerken] Zie ook
Bronnen
|
