Oost-Frankische Rijk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Francia Orientalis
 Frankische Rijk 843–962 Heilige Roomse Rijk 
Kaart
Oost-Francië in 843
Oost-Francië in 843
Algemene gegevens
Hoofdstad Geen
Talen Oudhoogduits, Frankisch, Oudsaksisch, Slavische talen, Latijn
Religie(s) Christendom, Oudsaksische godsdienst (grotendeels uitgestorven)
Regering
Regeringsvorm Koninkrijk
Dynastie Karolingen (843 - 911)
Konradijnen (911 - 918)
Ottonen (918 - 962)
Staatshoofd Koning

Het Oost-Frankische Rijk (Latijn: regnum francorum orientalium), of Oost-Francië (Latijn: francia orientalis), was een vroeg-middeleeuws koninkrijk in Centraal-Europa.

Het Oost-Frankische Rijk ontstond in 843, toen het Frankische Rijk volgens het verdrag van Verdun werd opgedeeld door de drie overlevende zonen van keizer Lodewijk de Vrome. Het oostelijke deel van het Frankische Rijk kwam hierbij aan de tweede zoon, Lodewijk de Duitser. De naam Oost-Francië werd eigenlijk nauwelijks gebruikt: men ging al snel in het algemeen van Duitsland of regnum Teutonicorum ('rijk der Duitsers' of 'der Teutonen') spreken.

Geografie[bewerken]

Oost-Francië omvatte bij benadering het huidige Duitsland (het gedeelte ten oosten van de Rijn en ten westen van de Elbe), het huidige Zwitserland en Oostenrijk, met de aanhechting van Midden-Francië in 870/880 het huidige Nederland.

Stamgebieden[bewerken]

Het was verdeeld in vier stamhertogdommen, volgens de grote Germaanse stammen:

Het oude hertogdom (ooit een koninkrijk) Thüringen van de Thuringers was tijdens het bestaan van Oost-Francië opgedeeld tussen Franken en Saksen.

Het Oost-Frankische Rijk en afhankelijke gebieden in geel bij het Verdrag van Verdun (843).

Het rijk oefende ook gezag uit over oostelijker gelegen gebieden, zoals de Lausitz (tot aan de Bober), Bohemen, Moravië, Slovenië, Uckermark en Kroatië. Grote stukken van Midden-Francië, met name Lotharingen, werden later herenigd met Oost-Francië (Verdragen van Meerssen en Ribemont, 870 en 880). Op termijn ontstond hieruit het Heilige Roomse Rijk; men laat dit beginnen in het jaar 962, in welk jaar Otto I de Grote tot de eerste Duitse keizer werd gekroond; de naam 'Heilige Roomse Rijk' wordt pas vanaf keizer Frederik I Barbarossa gebruikt in een laatste opwelling van de Investituurstrijd.

Steden[bewerken]

Oost-Francië had geen vaste hoofdstad. Net als het Frankische Rijk onder Karel de Grote kende het een leenstelsel, waarbij de koning steeds te gast was bij een andere leenman op diens palts. Belangrijke Oost-Frankische steden waren:

Met de aanhechting van Midden-Francië in 870/880 kwamen hier bij:

Zie ook[bewerken]