Nederlanden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Nederlanden in de zestiende en zeventiende eeuw

De Nederlanden is de traditionele benaming van het gebied in West-Europa dat ongeveer overeenkomt met het historische geheel van de huidige Benelux (België, Nederland en Luxemburg) en de Franse departementen Nord, Pas-de-Calais, het graafschap Artesië en Picardië ten noorden van de Somme. Vanaf de vijftiende eeuw kwamen een steeds groter aantal gewesten in dit gebied onder bestuur van de Bourgondische hertogen en kreeg het naast een geografische ook een politieke betekenis.

Ook na het uiteenvallen van dit grotere staatkundige verband bleven afzonderlijke delen zich met de naam Nederlanden aanduiden:

Het prinsbisdom Luik behoort geografisch tot de Zuidelijke Nederlanden.

De Noordelijke en Zuidelijke Nederlanden waren tussenin kortstondig herenigd als Verenigd Koninkrijk der Nederlanden (1815-1830).

Vooral cultureel en taalkundig gezien zijn er daarnaast nog:

Nederlanden/Lage Landen[bewerken]

Nederlanden is ook wel een synoniem voor Lage Landen, dit wordt nader besproken in Benamingen van de Lage Landen.