Heerlijkheid Utrecht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Heerlijkheid Utrecht
Gewest van de Habsburgse Nederlanden (1556-1648)
Eén der Zeven Verenigde Nederlanden (1648-1795)
 Sticht Utrecht 1528–1795 Departement van de Rijn 
Departement van de Delf 
Departement van Texel 
Kaart
Begin 17e eeuw
Begin 17e eeuw
Algemene gegevens
Hoofdstad Utrecht
Talen Diets (Middelnederlands), Nederlands/Nedersaksisch
Religie(s) Rooms-Katholicisme, Protestantisme
Regering
Regeringsvorm Heerlijkheid
Staatshoofd Heer
Plv. staatshoofd Stadhouder

De heerlijkheid Utrecht was de benaming voor een deel van het voormalige grondgebied van de bisschop van Utrecht nadat het in 1528 was overgedragen aan keizer Karel V.

Geschiedenis[bewerken]

Het wereldlijke gebied van de bisschop, het zogenaamde Sticht, bestond uit het Nedersticht rondom Utrecht, terwijl het later daarbij gekomen gebied aan de overzijde van de IJssel het Oversticht heette.

Het bisschoppelijk gezag over deze twee afzonderlijke gebieden raakte dermate ondermijnd dat bisschop Hendrik van Beieren in 1528 zijn wereldlijke macht aan keizer Karel V afstond.

De keizer werd zodoende ook heer van deze gebieden, die vanaf dat moment als de heerlijkheden Utrecht, Overijssel en Drenthe bij de Zeventien Provinciën van de Nederlanden gerekend worden.

Later zijn uit dit grondgebied de gewesten Utrecht, Overijssel en Drenthe ontstaan, onderdelen van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden.

Zie ook[bewerken]