Gian Gastone de' Medici
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| 1671-1737 | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
 |
||||||
| Groothertog van Toscane | ||||||
|
||||||
|
Gian Gastone de' Medici (Florence, 24 mei 1671 - aldaar, 9 juli 1737) was de laatste groothertog van Toscane uit de familie de' Medici. Hij was de zoon van Cosimo III de' Medici en Margaretha Louise van Orléans en een kunstliefhebber.
[bewerk] Biografie
Gian Gastone trouwde in 1697 met Anna Maria von Sachsen-Lauenburg, de weduwe van de jongste broer van Johan Willem. Het huwelijk was geregeld door zijn oudere zuster Anna Maria Luisa de' Medici. De beide echtelieden lagen elkaar niet en het saaie Reichstadt in Bohemen beviel hem niet. Gian reisde naar zijn moeder in Frankrijk en verkende de kroegen aldaar. In 1704 verbleef hij in Hamburg, waar hij Georg Friedrich Händel ontmoette. Ze hadden een intieme relatie en spraken over muziek. Gian Gastone nodigde hem uit naar Florence om de piano te komen bespelen dat Bartolomeo Cristofori voor zijn broer Francesco had ontwikkeld. Ook zou Händel de Italiaanse opera beter kunnen leren kennen. Adriaen van der Werff kreeg in 1705 de gelegenheid om zijn portret te schilderen. In 1708 ging hij terug naar Toscane.
Toen Gian Gastone in 1723 zijn vader opvolgde, was het groothertogdom al in verval. Gian Gastone was een berucht homoseksueel en drinkebroer. Vanwege een verstuikte enkel kwam hij na 1730 nauwelijks meer uit bed. Na de dood van de liederlijke Gian Gastone ging het groothertogdom naar hertog Frans Stefan van Lotharingen, zonder dat zich ook maar iemand in de hoofdstad van Toscane, Florence opwond. De titel van groothertog ging stilzwijgend over op het huis Habsburg-Lotharingen.
