Vrede van Nijmegen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De ondertekening van de Vrede tussen Frankrijk en Spanje (Henri Gascard)

Met de Vrede van Nijmegen wordt in het Nederlands het vredesverdrag bedoeld dat op 10 augustus 1678 in Nijmegen gesloten werd tussen de Republiek der Zeven Verenigde Provinciën en Frankrijk.

De Vrede van Nijmegen maakte een einde aan de vijandelijkheden tussen de Republiek en Frankrijk.

Internationaal worden met de Vrede van Nijmegen meerdere samenhangende verdragen bedoeld die in 1678-79 in Nijmegen uiteindelijk bekrachtigd werden om een einde te maken aan de Hollandse Oorlog. Deze verdragen zijn:

  • 10 augustus 1678: het al eerder genoemde verdrag tussen Frankrijk en de Republiek
  • 17 september 1678, tussen Frankrijk en Spanje
  • 5 februari 1679, tussen Frankrijk, Zweden en het Heilige Roomse Rijk
  • 19 maart 1679, tussen Zweden en het Sticht Münster
  • 2 oktober 1679, tussen Zweden en de Nederlandse Republiek

Doordat Frankrijk en de Nederlandse Republiek vrede sloten, zagen ook Spanje en de Duitse keizer zich verplicht de Franse macht te erkennen.

Aat, Binche, Charleroi, Gent, Kortrijk, Oudenaarde, Zoutleeuw, Het Waasland, het hertogdom Limburg, en de Landen van Overmaas kwamen opnieuw toe aan de Spaanse Nederlanden.

Franche-Comté, Belle, Bavay, Bouchain, Kamerijk, Condé, Ieper, Kassel, Maubeuge, Menen, Poperinge, Saint-Ghislain, Sint-Omaars, Valencijn, Veurne, Waasten en Wervik bleven na de innames Frans bezit. Ook Nieuw Walcheren werd Frans.

Ook kwamen een hele reeks Duitse gebieden onder Franse invloed: de Elzas, Lotharingen, Bouillon, Freiburg, en andere.

De toegevingen aan Frankrijk werden in de daaropvolgende decennia, bij de vrede van Rijswijk (1697) en bij de vrede van Utrecht (1713), gedeeltelijk teruggenomen.

Externe link[bewerken]