Citroën CX

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Citroën CX
CX25 Pallas Automatic.jpg
Productiejaren 1974-1991
Productieaantal 1.170.645 (berline & break)
Uitvoeringen

-

Voorganger Citroën ID/DS
Opvolger Citroën XM
Portaal  Portaalicoon   Auto

De Citroën CX was een model van het Franse automerk Citroën dat werd verkocht tussen 1974 en 1991. In totaal werden er 1 042 460 CX-berlines geproduceerd. Vaak wordt de CX als de 'laatste echte' Citroën genoemd, voordat Peugeot de controle over het bedrijf overnam in 1974. De CX werd verkozen als auto van het jaar 1975.

De CX was verkrijgbaar als 4-deurs 'Berline', als 'Break' en een lange berline-versie: de 'Prestige' in benzine-uitvoering en een 'Limousine' in diesel-uitvoering. De CX was de opvolger van de ID/DS en beschikte opnieuw over Citroëns unieke hydropneumatische veringssysteem.

In 1967 had Pininfarina een ontwerp gemaakt op basis van de BMC 1800. Dit prototype was een aerodynamische hatchback met een gladde zijkant, hellende motorkap en een grote achterruit. Met dit ontwerp werd niets gedaan maar het inspireerde de Citroën chef-ontwerper Robert Opron tot 'Project L', de beoogde opvolger van de ID/DS. Hij voegde er nog enkele zaken aan toe, zoals een holle achterruit, koplampen in een vorm die nog niemand bedacht had, half bedekte achterwielen en de DIRAVI-besturing zoals op de Citroën SM en een gigantische voorruit welke schoongehouden werd door slechts één wisser. Ook het interieur was bijzonder met op het dashboard de zogenaamde 'lunule' een ergonomisch handige, bijzondere verzameling van snelheidsmeter, toerenteller, richtingsaanwijzers, e.d. De snelheid werd weergegeven door cijfers die voor een venster liepen. Een ander bijzonderheid was dat bij de eerste modellen de autoradio verticaal in het dashboard was geplaatst; na enkele jaren werd de radio op de meer gebruikelijke manier in het dashboard opgenomen, om bij de modellen na de facelift (zie hieronder) verticaal tussen de voorstoelen te belanden.

Serie 2 facelift

In 1985 kreeg het hele gamma van de CX een facelift, met kunststof bumpers in de kleur van de carrosserie en een 'normaler' dashboard met klokken, dat wellicht ook 'non-citrofielen' zou aanspreken. In de periode tussen de overgang van type 1 naar type 2 is een 'tussenmodel' gefabriceerd (enkel uitgevoerd met de GTI-turbomotor). Een mix van type 1 en type 2 met in de carrosseriekleur gespoten stalen bumpers en de nieuwe 'klokken' van het type 2-model. Ook de bekleding werd aangepast. De roestpreventie werd verbeterd, en de motoren werden opnieuw verbeterd en uitgebreid. Het topmodel werd de Citroën CX Prestige Turbo II, uitgerust met een intercooler-turbomotor van 168 pk en speciale Michelin TRX-banden, ontwikkeld voor hoge snelheden (later werd de TRD ook van een intercooler voorzien: de TRD Turbo 2 met een vermogen van 120 pk). Het uitrustingsniveau lag voor die dagen op uitzonderlijk hoog niveau met schijfremmen rondom (ABS), automatische hoogteregeling, servostuurbekrachtiging (Diravi); elektrisch bediende ramen en (verwarmde) achteruitkijkspiegels (allemaal vanuit de bestuurdersstoel verstelbaar), airconditioning, cruise control en centrale deurvergrendeling met afstandsbediening.

Uiteindelijk werden er meer dan één miljoen exemplaren van de CX geproduceerd, voordat hij in 1989 werd opgevolgd door de Citroën XM. De CX Break bleef nog tot 1991 leverbaar, om uiteindelijk te worden opgevolgd door de XM Break.

Externe links[bewerken]