Claude-Emmanuel de Pastoret

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een portret van Claude-Emmanuel de Pastoret uit 1829, geschilderd door Hippolyte Delaroche.

Claude-Emmanuel Joseph Pierre, marquis de Pastoret (Marseille, 24 december 1755Parijs, 28 september 1840) was een Franse letterkundige, lid van de Académie française en politicus.

Biografie[bewerken]

Hij was meester van de vrijmetselaarsloge "Les neuf soeurs" van 1788 tot 1789. In 1790 was Pastoret president van de Assemblé Nationale en kreeg het aanbod van koning Louis XVI om minister van binnenlandse zaken en minister van Justitie te worden. Hij weigerde en werd verkozen tot "procureur géneral syndic du département de la Seine". Het was in die functie dat hij verantwoordelijk was voor de transformatie van de Sainte-Geneviève kerk tot Pantheon van Parijs waar de grote staatsmannen van Frankrijk hun laatste rustplaats krijgen. Onder het eerste Eerste Franse Keizerrijk van Napoleon werkte hij aan een academische carrière. Op 8 juni 1820 werd hij verkozen tot lid van de Académie française. Onder Louis XVIII werd hij beloond voor zijn uitgebreid werk aan het constitutioneel charter. In 1830 weigerde hij trouw te zweren aan Louis Philippe en werd ontdaan van al zijn functies.

Bibliografie[bewerken]

  • 1779 Éloge de Voltaire
  • 1782 Tributs offerts à l'Académie de Marseille
  • 1783 Traduction en vers des élégies de Tibulle
  • 1783 Discours en vers sur l'union entre la magistrature, la philosophie et les lettres
  • 1784 De l'influence des lois maritimes des Rhodiens sur la marine des Grecs et des Romains
  • 1787 Zoroastre, Confucius et Mahomet comparés
  • 1788 Moïse considéré comme législateur et comme moraliste
  • 1790 Des lois pénales, 2 vol.
  • 1816 Rapport sur l'état des hôpitaux, des hospices et des secours à domicile, à Paris
  • 1817-1837 Histoire de la législation, 11 vol.

Externe link[bewerken]

  • Enkele geschriften van Pastoret online bij Gallica