Culturele assimilatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Culturele assimilatie (ook wel kortweg assimilatie) is een begrip uit de sociologie voor een proces van consistente integratie waardoor leden van een ethno-culturele groep (zoals immigranten of minderheidsgroepen) opgaan in, oftewel geabsorbeerd worden door een gevestigde, doorgaans grotere gemeenschap of cultuur. Dit veronderstelt bij de geabsorbeerde groep het verlies van bepaalde onderscheidende kenmerken, bijvoorbeeld in de sfeer van kleding, spraak of manieren, ten gevolge van het contact met die andere cultuur of gemeenschap.

Assimilatie door een rijkere cultuur[bewerken]

Soms zijn er twee tegenstrijdige tendensen werkzaam. Wanneer een numerieke minderheid en/of minder ontwikkelde cultuur politieke macht verwerft, meestal door militaire verovering, is zij formeel in de positie om elementen van haar cultuur op te leggen aan de tegenpartij. Dit gebeurt doorgaans ten minste in het begin en in 'publieke' domeinen als de overheidsadministratie. Dikwijls wordt dit aanvankelijk gewin meer dan gecompenseerd door de macht van het grote getal en/of een natuurlijke tendens naar de oudere, rijkere cultuur, waardoor deze zich juist ziet nagevolgd door de nieuwe heersers. Zo nam de zegevierende Romeinse Republiek meer over van de Hellenistische culturen dan zij daaraan zelf oplegde, met uitzondering van typisch Romeinse domeinen als recht en militaire organisatie.

Assimilatie en immigratie[bewerken]

In de context van de immigratie onderscheidt men 'totale assimilatie' van 'gedeeltelijke assimilatie'.

Het eerste slaat op een dusdanig verregaande assimilatie dat alle uiterlijke verschillen (met uitzondering van huidskleur e.d.) verdwijnen. De totaal of volledig geassimileerde immigrant gebruikt dan onder meer de taal van zijn migratieland als thuistaal, en niet meer de taal van zijn land van afkomst (of die van zijn ouders or grootouders); zijn kledij en (de meeste) eetgewoonten zijn dan eveneens geassimileerd. Bij partiële of gedeeltelijke assimilatie behoudt de immigrant of zijn nakomeling in hoge mate de cultuur van het land van afkomst, maar beheerst hij of zij de taal van het migratieland en kent en respecteert hij de daar geldige wettelijke en de belangrijkste feitelijke regels die de volwassen inwoners van dat land kennen en respecteren.

Deze laatste vorm ligt inhoudelijk echter dicht bij wat velen inburgering of integratie noemen.

Assimilatie van taal[bewerken]

Toegepast op assimilatie van taal zijn er in de Nederlandssprekende gemeenschap in het bijzonder de volgende fenomenen te onderscheiden:

Zie ook[bewerken]