Dwergaalscholver

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dwergaalscholver
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Phalacrocorax pygmeus 1 (Martin Mecnarowski).jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Suliformes
Familie: Phalacrocoracidae (Aalscholvers)
Geslacht: Microcarbo
Soort
Microcarbo pygmeus
(Pallas, 1773)
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De dwergaalscholver (Microcarbo pygmeus; synoniem: Phalacrocorax pygmeus) is een vogel uit de orde van Suliformes.

Kenmerken[bewerken]

De vogel wordt 45 tot 55 cm lang en weegt 565 tot 870 gram, daarmee is de dwergaalscholver ongeveer twee keer zo klein en drie keer zo licht als de (gewone) aalscholver. Het verenkleed is donker blauwgroen met een bruine kop.[2]

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Deze in kolonies broedende soort komt voor in Midden-, Oost- en Zuid-Europa en verder in Klein-Azië en het Midden-Oosten en West-Azië tot in Kazachstan, Iran, Tadzjikistan, Turkmenistan en Oezbekistan.

De vogel komt als broedvogel voor langs (zoetwater)meren, brede traag stromende rivieren, riviermondingen en drasland met geboomte of rietmoerassen in de buurt om in te nestelen en als rustplaatsen. Kan buiten de broedtijd soms ook bij brak- en zoutwater worden aangetroffen.[2]

Voorkomen in West-Europa[bewerken]

De vogel is dwaalgast in West-Europa, maar wordt sinds 1999 steeds vaker gezien. In Nederland zijn vijf bevestigde waarnemingen gedaan tussen 1999 en 2010.[3]

Status[bewerken]

De grootte van de populatie werd in 2006 geschat op 85.000 tot 180.000 individuen. Men veronderstelt dat de soort in aantal vooruit gaat. Om deze redenen staat de dwergaalscholver niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.[1]

Bronnen, noten en/of referenties
Externe links