Ellen Wilson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ellen Wilson
Ellen Wilson in 1912
Ellen Wilson in 1912
33e first Lady van de Verenigde Staten
Ambtstermijn 4 maart 1913 - 6 augustus 1914
Voorganger Helen Taft
Opvolger Edith Wilson
Geboren 15 mei 1860
Geboorteplaats Savannah (Georgia)
Overleden 6 augustus 1914
Overlijdensplaats Washington D.C.
Echtgenoot Woodrow Wilson (1885-1914)
Politieke partij Democratische Partij
Handtekening
Portaal  Portaalicoon   Verenigde Staten

Ellen Louise Axson Wilson (Savannah (Georgia), 15 mei 1860Washington D.C., 6 augustus 1914) was de eerste vrouw van de Amerikaanse president Woodrow Wilson en First Lady van 1913 tot aan haar dood.

Ze groeide op in Rome (Georgia) waar haar vader dominee Axson een presbyteriaanse priester was. Thomas Woodrow Wilson zag haar voor het eerst toen hij zes jaar was en zij nog maar een baby. In 1883 was "Tommy" een jonge advocaat uit Atlanta, hij ging naar Rome en ontmoette "Miss Ellie Lou" opnieuw; ze waren meteen tot elkaar aangetrokken en trouwden in 1885.

Datzelfde jaar kreeg Woodrow een aanbieding van Bryn Mawr College in Pennsylvania om daar les te gaan geven. Hij en Ellen woonden dicht bij de campus samen met haar nog kleine broertje. Ze wilde niet dat haar kinderen als Yankees geboren werden en ging naar familieleden in Georgia om te bevallen van Margaret (1886-1944) en Jessie (1887-1933); enkel Eleanor (1889-1967) werd in Connecticut geboren, toen Wilson daar aan een universiteit les gaf.

Hij bouwde zijn carrière verder uit aan de vermaarde Princeton-universiteit in 1890. Ellen hield zich bezig met kunst en schilderde. Nadat Woodrow president werd in 1913 liet ze een atelier inrichten in het Witte Huis en vond nog de tijd om te schilderen ondanks twee bruiloften van haar dochters binnen de zes maanden en de andere sociale verplichtingen als gastvrouw. De inauguratie vond plaats zonder een bal.

Ellen Wilson stamde van slaveneigenaars af en ijverde voor het verbeteren van de huizen van zwarten in de hoofdstad. Ze bezocht achterbuurten en bracht deze onder de aandacht van debutanten en congresleden. Haar gezondheid ging langzaam achteruit door een zeldzame nierziekte en ze overleed op 54-jarige leeftijd in het Witte Huis op 6 augustus 1914. Een dag voor haar dood nam ze iemand in vertrouwen die de president later moest vertellen dat ze hoopte dat hij zou hertrouwen. Haar laatste woorden waren: "zorg goed voor mijn man". Ze werd in Rome begraven. Een jaar later trouwde de president met Edith Bolling Galt.