Emanuel Swedenborg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Emanuel Swedenborg

Emanuel Swedenborg (Stockholm, 29 januari 1688 - Londen, 29 maart 1772) was een Zweedse wetenschapper, filosoof en theoloog. De familie Swedenborg was van adel. Zijn vader Jesper Swedenborg was bisschop en professor aan de universiteit van Uppsala.

Biografie[bewerken]

Wetenschapper[bewerken]

Na zijn universitaire studies te Uppsala waar hij filosofie, wiskunde, wetenschappen, Latijn, Grieks en Hebreeuws studeerde volgde hij nog talrijke andere opleidingen. Hij studeerde fysica, astronomie, werd boekbinder en maakte muziekinstrumenten. Ook interesseerde hij zich voor kosmologie, anatomie, fysiologie, politiek, economie, metallurgie, mineralogie, geologie en scheikunde en na 1743 met name voor godsdienst, esoterie en mystiek.

Swedenborg bestudeerde de hersenen en de endocriene klieren. Sommige van zijn ontdekkingen werden pas in de twintigste eeuw bevestigd als juist/werkbaar. Swedenborg was de eerste die voorstelde het metriek stelsel in te voeren in heel Europa.

Swedenborgs genie was onuitputtelijk. Hij maakte ontwerpen voor vliegtuigen, duikboten, wapens, luchtpompen, enz.

Religieuze crisis[bewerken]

Swedenborg was eveneens sterk geïnteresseerd in spiritualiteit. Hij probeerde zelfs een rationele verklaring te vinden voor de werking van de ziel. In de jaren 1744 en 1745 kreeg Swedenborg een reeks ‘visioenen’ die diepe indruk op hem maakten. Dat gebeurde na een ernstige crisis in 1743. Vanaf 1745 verbleef hij tot aan zijn dood in Londen. Daar schreef hij een 30-delig werk over theologie. Swedenborg heeft nooit een orde of genootschap opgericht. Na zijn dood begonnen een paar volgelingen in Engeland een organisatie op te richten onder de naam ‘Church of the New Jeruzalem’. Dit was in Londen in 1783. In 1788 telde zij al talrijke leden die zich verenigden in een tempel. In de Verenigde Staten kennen we de ‘Swedenborgritus’, opgericht in 1859 door leden van de eerder genoemde 'Church of the New Jeruzalem'. Vanuit New York ging de Ritus verder naar Canada. In de Verenigde Staten zijn er duizenden leden van de Swedenborgiaanse Kerk. Ook Zweden, Polen en Rusland kenden volgelingen van deze Ritus. In Nederland bestaat een Swedenborg-genootschap (‘s-Gravenhage) dat alle werken van Swedenborg (van ca 1910-1970) in het Nederlands vertaalde. Frappant is dat Jakob Lorber in zijn boek De Geestelijke Zon deel 2, (1846) hoofdstuk 14, Swedenborg noemt en mogelijk een verwijzing naar de profeet Daniël als reïncarnatie van Swedenborg geeft. Daarnaast wordt Swedenborg genoemd in Lorber's werk Bisschop Martinus, hoofdstukken 32 en 52. Daarin worden Swedenborg's werken als 'geopenbaarde werken' genoemd.

Werk[bewerken]

De werken van Swedenborg:

  • Principia rerum naturalium (1734),
  • Oeconomia regni animalis (1740-1741),
  • De cultu et amore Dei (1745),
  • Arcana coelestia (1749-1756),
  • De coelo et de inferno (1758),
  • De divino amore et de divina sapientia (1763),
  • Apocalypsis Revelata (De Openbaring Onthuld) (1766), NL = 1964
  • De amore conjugali (1768),
  • Vera christiania religio (1771)
  • Diarium spirituale (postuum)

Bibliotheca Thysiana in Leiden heeft een uitgebreide collectie Swedenborgiana.

Na Swedenborgs dood in 1772 werden zijn manuscripten van Londen overgebracht naar Stockholm, waar zij toegevoegd werden aan de werken die zich daar nog bevonden. Deze hele collectie werd door de erfgenamen nagelaten aan de Koninklijke Academie der Wetenschappen. De verzameling is van groot belang omdat zij een van de grootste verzamelingen van handschriften uit de 18e eeuw is,[1] en een van de weinige uit de moderne tijd die als basis dienden voor een nieuwe christelijke kerk, het swedenborgianisme.[2] De collectie is sinds 2005 opgenomen in de Werelderfgoedlijst voor documenten.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Documenten die de wereld veranderden : het UNESCO-erfgoed van boeken, handschriften, kaarten, partituren en beeldarchieven, Uitgeverij Lannoo nv, Tielt, 2010. ISBN 9789020988604
  2. Emanuel Swedenborg-collectie op de site van het Memory of the World-programma

Externe link