Fanfare (film)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Fanfare
Regie Bert Haanstra
Producent Rudolf Meyer
Scenario Bert Haanstra
Jan Blokker
Muziek Jan Mul
Montage Bert Haanstra
Ralph Sheldon
Cinematografie Eduard van der Enden
Distributie Filmex S.A.
Première 24 oktober 1958
Genre Komedie
Drama
Speelduur 93 min.
Taal Nederlands
Land Vlag van Nederland Nederland
Budget -
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film
Beeld ter ere van Haanstra, Giethoorn

Fanfare is een Nederlandse komische speelfilm uit 1958, geregisseerd door Bert Haanstra. De film werd opgenomen in het dorp Giethoorn en behoort tot de mijlpalen uit de Nederlandse filmgeschiedenis.

Het scenario werd geschreven door Bert Haanstra en Jan Blokker. Aan de film werd deelgenomen door een keur aan Nederlandse artiesten. De muziek is van de hand van Jan Mul en werd uitgevoerd door het Concertgebouworkest. De filmmuziek is als dubbelmars uitgegeven onder de naam Fanfare in Es.

De film was het speelfilmdebuut van Bert Haanstra en wordt gezien als uniek in de Nederlandse cinema. De kosten bedroegen 450 duizend gulden, maar de film bracht 1,2 miljoen gulden op. In het restaurant 'Smits Paviljoen' in Giethoorn herinneren grote wandposters nog aan de filmopnames van meer dan 50 jaar geleden. Aan het Binnenpad is nog steeds het 'Café Fanfare' gevestigd, waar een gedeelte van de opnames is gemaakt. Giethoorn raakte als gevolg van de film in de mode bij Nederlandse artiesten. Onder meer Rijk de Gooyer en Peter van Straaten kochten er in de jaren zeventig een huis.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

De film speelt zich af in het fictieve dorpje Lagerwiede dat een goede fanfare telt, Kunst en Vriendschap geheten. Deze fanfare wil deelnemen aan een concours en heeft een grote kans in de prijzen te vallen.

Tijdens de voorbereiding op dat concours breekt echter ruzie uit tussen twee muzikanten. Als gevolg daarvan wordt de vereniging verdeeld in twee kampen die beiden op eigen titel willen deelnemen aan het concours. Een componist schrijft voor beide orkesten een afzonderlijke compositie; op het eerste gehoor zijn het twee totaal verschillende stukken.

Na veel verwikkelingen arriveren beide orkesten gelijktijdig op het podium van het concours en beginnen eveneens gelijktijdig hun eigen stuk te spelen. Dan blijken beide stukken perfect in elkaar te passen, waarmee het concours gewonnen wordt.

Rolverdeling[bewerken]

Prijzen[bewerken]