François Boucher

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Boucher door Gustav Lundberg, 1741

François Boucher (Parijs, 29 september 1703 – aldaar, 30 mei 1770) was een rococo-schilder uit de Franse school. Geboren als enig kind van de decoratieschilder Nicolas Boucher en Elisabeth Lemelse. Hij genoot zijn eerste opleiding van zijn vader, maar in 1720 trok het schilderij Het oordeel van Suzanne van de 17-jarige de aandacht van de gerenommeerde schilder Francois Lemoyne, die hem vervolgens in de leer nam.In 1723 won hij de wedstrijd voor de Grand Prix.

Boucher is bekend door zijn lieflijke, zoete schilderijen met een sensuele ondertoon. Samen met Jean-Honoré Fragonard, Jean-Baptiste Siméon Chardin, Jean-Baptiste Greuze en Jean Antoine Watteau behoort hij tot de belangrijkste vertegenwoordigers van de Franse rococo. Hij vervaardigde meerdere portretten van Madame de Pompadour.

Naast schilderijen maakte Boucher muurdecoraties voor het Kasteel van Versailles, ontwierp wandtapijten en maakte chinoiserieën. Ook ontwierp Boucher toneeldecors en kostuums voor de opera, de Académie Royale de la Musique, in Parijs.

De Wallace Collection in Londen heeft een grote collectie van zijn doeken. Ook het Louvre in Parijs, de Hermitage in Sint-Petersburg en het J. Paul Getty Museum in Los Angeles hebben een grote Boucher-collectie. In het Rijksmuseum hangt een van zijn latere werken, "De Chinese Markt" (ca. 1767). Het Museum Boymans van Beuningen in Rotterdam bezit een prachtig voorbeeld van een chinoiserie uit ca.1750. In Die Alte Pinakothek in München hangt een portret van Madame de Pompadour (Jeanne Antoinette Poisson) uit 1757. Het Wallraf-Richartz Museum in Keulen bezit de Blonde Odalisque(portret van Louise o Murphy) uit 1751.

Externe link[bewerken]

Afbeeldingen[bewerken]