Frances Brandon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Frances Brandon
1517 - 1559
Lady Frances Brandon.jpg
1e opvolger voor de Engelse troon
Periode 1558-1559
Voorganger Elizabeth
Opvolger Mary Grey
Vader Charles Brandon
Moeder Maria Tudor

Frances Brandon (16 juli 1517 - 20 november 1559) was een dochter van Charles Brandon en van Maria Tudor, weduwe van Lodewijk XII van Frankrijk en jongere zuster van Hendrik VIII van Engeland. Op basis van haar koninklijke afkomst maakte zij aanspraak op de Engelse troonopvolging in 1553. In 1533 jaar huwde zij met Henry Grey, markies van Dorset, en zij werd de moeder van:

Na de dood van haar twee halfbroers in 1551, werd Frances hertogin van Suffolk.

Frances had grote plannen met haar dochter Jane, die troonpretendent werd. Haar rechten op de troon berustten op het feit dat haar grootmoeder van moederszijde, Mary Tudor, een zuster van Hendrik VIII was. Edward Seymour had haar reeds met Eduard VI willen laten huwen (zij waren vrijwel even oud). In 1553 bewerkte de hertog van Northumberland John Dudley dat Jane zijn zoon, Lord Guilford Dudley, huwde en dat Eduard VI tegelijkertijd zijn eigen halfzusters ten gunste van Jane van de opvolging uitsloot. Jane nam na de dood van Eduard zeer tegen haar zin de kroon aan en deed onmiddellijk afstand toen de partij die haar als instrument gebruikte niemands sympathie bleek te bezitten. De Hertog werd kort na de kroning van Mary terechtgesteld. Na Wyatt's rebellion werden, op aandringen van Filips II, ook Jane, haar echtgenoot en vader terechtgesteld wegens verraad. Frances zelf kreeg genade van haar nicht, koningin Mary Tudor. Frances hertrouwde met Adrian Stokes, "master of the horse".