Frederik van Blankenheim

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Frederik van Blankenheim (ca. 1355 - Ter Horst, 9 oktober 1423) was bisschop van Straatsburg van 1375 tot 1393 en van Utrecht van 1393 tot 1423.

Frederik van Blankenheim studeerde rechten in Parijs en werd in 1375 benoemd tot bisschop van Straatsburg. Zijn bewind was daar geen succes, en met de hulp van hertog Willem van Gelre werd hij overgeplaatst naar Utrecht, waar hij zich als een bekwaam bestuurder ontpopte. Hij wist, gesteund door de partij van de Lichtenbergers, zijn rechten te doen gelden tegenover de steden in het bisdom, de Stichtse adel en de omringende vorsten van Holland en Gelre. Hij versterkte het bisschoppelijke gezag in het Oversticht en dwong ook de stad Groningen zijn gezag te erkennen.

Als bondgenoot van graaf Willem VI van Holland nam hij deel aan de Arkelse oorlogen van 1406, waardoor hij Hagestein in bezit kreeg. De Hollandse partijstrijd rond Jacoba van Beieren dwong de bejaarde bisschop in 1419-1422 nog een oorlog met Holland en Gelre uit te vechten, waarin het Sticht zich met moeite staande kon houden.

Kerkelijke zaken nam hij niet persoonlijk waar, maar liet hij behandelen door een goed georganiseerd gedelegeerd bestuur. Hij was een beschermer van de Moderne Devotie, belichaamd in de Broeders en Zusters des Gemeenen Levens.

Frederik van Blankenheim werd begraven in de Dom van Utrecht.

Voorganger: Lambert van Brunn	Bisschop van Straatsburg 1375-1393	Opvolger: Lodewijk van Thierstein
Voorganger: Floris van Wevelinkhoven	Bisschop van Utrecht 1393-1423	Opvolger: Zweder van Culemborg