Frederika van Pruisen (1767-1820)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Prinses Frederika van Pruisen

Frederika Charlotte Ulrike Catharina van Pruisen (Berlijn, Duitsland, 7 mei 1767 - Weybridge, Groot-Brittannië, 6 augustus 1820), Prinses van Hannover en Hertogin van Brunswijk, was de enige dochter van koning Frederik Willem II van Pruisen en diens eerste vrouw Elisabeth van Brunswijk-Wolfenbüttel, een dochter van Karel I van Brunswijk.

Leven[bewerken]

Prinses Frederika werd geboren op 7 mei 1767 te Berlin-Charlottenburg, als dochter van de latere koning Frederik Willem. Zij zou haar moeder, die na enkele jaren huwelijk met prins Frederik Willem II van Pruisen en diverse schandalen, door Frederik de Grote verbannen was naar Stettin nooit meer zien. Frederika is opgevoed door haar grootmoeder en haar stiefmoeder.

Op 29 september 1791 trouwde Frederika in het Slot Charlottenburg met de Britse prins Frederik, hertog van York en Albany de tweede zoon van koning George III en diens vrouw koningin Charlotte. Op 23 november was er een tweede huwelijk in het Buckingham Palace in Londen. De nieuwe Hertogin van York werd enthousiast ontvangen in Britse Koninklijke familie. Het huwelijk was niet gelukkig en het paar ging niet lang na de trouwdag uit elkaar. Uit het huwelijk werden geen kinderen geboren.

Prinses Frederika stierf op 6 augustus in 1820 te Oatlands Palace (Weybridge). Haar man Frederik Willem stierf vijf jaar later op 5 januari 1825.