Hertogdom Brunswijk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Herzogtum Braunschweig
Lid van de Duitse Bond (1815-1866)
Lid van de Noord-Duitse Bond (1866-1871)
Staat in het Duitse Keizerrijk (1871-1918)

 Koninkrijk Westfalen 1813 – 1918 Vrijstaat Brunswijk 
Symbolen
Flagge Herzogtum Braunschweig.svg Wappen Deutsches Reich - Herzogtum Braunschweig (Kleines).png
(Details) (Details)
Kaart
Deutsches R Braunschweig.png
Algemene gegevens
Hoofdstad Brunswijk
Oppervlakte 3672,2 km²
Bevolking 327.493 (1878)
485.655 (1905)
Talen Duits
Religie Lutheranisme
Munteenheid Taler (1813-1871)
Mark (1871-1918)
Kenteken BS
Politieke gegevens
Regeringsvorm Monarchie
Staatshoofd Hertog
Dynastie Huis Brunswijk (1813-1884)
Huis Hannover (1913-1918)
Bondsraad 2 stemmen
Portaal  Portaalicoon   Duitsland

Het Hertogdom Brunswijk (Duits: Herzogtum Braunschweig) was een staat in het midden van het huidige Duitsland die bestond uit een aantal niet-aaneengesloten gebieden.

Geschiedenis[bewerken]

Het hertogdom van 1813 tot 1884[bewerken]

De voorganger van het in 1813 herstelde hertogdom Brunswijk was het hertogdom Brunswijk-Wolfenbüttel. De eerste hertog, Frederik Willem, sneuvelde op 16 juni 1815 in de slag bij Waterloo. De Britse prins-regent George (IV), hoofd van het huis Brunswijk-Hannover, aanvaardde in 1815 het regentschap over de minderjarige hertog Karel II. Hij verleende Brunswijk een constitutie op grondslag van oude privileges. Toen Karel op 30 oktober 1823 de regering overnam, weigerde hij deze echter te erkennen. Hierop brak een opstand uit, waarna de hertog op 7 september 1830 vluchtte en werd opgevolgd door zijn jongere broer Willem.

Willem herstelde de grondwet en voerde in 1832 een nieuwe in. Hij trad in 1844 toe tot de Zollverein. In 1866 nam hij nauwelijks deel aan de Pruisisch-Oostenrijkse Oorlog, maar trad daarna wel toe tot de Noord-Duitse Bond. De kinderloze hertog weigerde een militair verdrag met Pruisen te sluiten, daar dit land niet akkoord ging met de troonopvolger van zijn keuze, de voormalige koning George V van Hannover uit het huis Brunswijk-Lüneburg, die in 1866 door Pruisen was verdreven.

Onder Willems bewind werden de juryrechtspraak en persvrijheid ingevoerd en werden stappen richting de vrije handel ondernomen. In de Frans-Duitse Oorlog van 1870/1871 streed Brunswijk aan Pruisische zijde en in 1871 trad het toe tot het Duitse Keizerrijk. Met Willem stierf in 1884 het huis Brunswijk uit. Daar Georges zoon Ernst August II van Hannover, 3e hertog van Cumberland weigerde zijn rechten op Hannover op te geven, wenste Otto von Bismarck hem niet in Brunswijk te zien opvolgen.

Opvolgingsconflict[bewerken]

Brunswijk werd aldus van 1885 tot 1906 bestuurd door de regent Albrecht van Pruisen en vervolgens door Johan Albrecht van Mecklenburg. Cumberland deed na lang onderhandelen ten gunste van zijn zoon Ernst August (III) - schoonzoon van keizer Wilhelm II - afstand van zijn aanspraak op de Brunswijkse troon, waardoor Ernst August, die op zijn beurt de facto zijn aanspraak op Hannover had opgegeven, in 1913 op de hertogelijke troon werd aanvaard. Bij de Novemberrevolutie in 1918 moest hij net zoals alle vorsten aftreden en er ontstond een vrijstaat.

Heersers[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Lijst van hertogen van Brunswijk voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Zie ook[bewerken]

Hertogdom Brunswijk-Lüneburg, Brunswijk-Calenberg, Brunswijk-Grubenhagen