Galliumarsenide

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Galliumarsenide
Structuurformule en molecuulmodel
Gallium-arsenide-unit-cell-3D-balls.png
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
GaAs
IUPAC-naam Galliumarsenide
Molmassa 144.645 g/mol
SMILES Ga#As
CAS-nummer 1303-00-0
Beschrijving grijze kubische kristallen
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Carcinogeen ja
Fysische eigenschappen
Smeltpunt 1238 °C
Oplosbaarheid in water < 0.1 g/100 ml (20 °C) g/L
Geometrie en kristalstructuur
Kristalstructuur zinkblende
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar)
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Galliumarsenide (GaAs) is een verbinding tussen gallium en arseen. Het is een belangrijke halfgeleider met toepassingen in leds en zonnecellen. Vanwege zijn hoge elektromobiliteit kunnen elektronen erg snel van het ene naar het andere atoom overspringen. Hierom wordt GaAs veel toegepast in geïntegreerde schakelingen waarbij hoge frequenties (tot meer dan 250 GHz) gebruikt worden.

Inhoud

[bewerken] Microelektronica

In de jaren '80 verwachtte men dat galliumarsenide silicium zou vervangen bij de productie van microelektronica. Er is zelfs een supercomputer gebouwd met een processor gemaakt van galliumarsenide. De hogere prijs van galliumarsenide ten opzichte van silicium, wat over de hele wereld in de aardkorst gevonden kan worden, zorgde samen met het feit dat galliumarsenide-circuits veel meer stroom verbruiken, ervoor dat dit project roemloos ten einde ging.

[bewerken] leds

GaAs heeft een directe band gap, of bandkloof wat betekent dat elektronen van de geleidingsband heel gemakkelijk kunnen overspringen op de valentieband, omdat de afstand tussen deze beide banden minimaal is. Hierdoor kunnen gemakkelijk fotonen worden geëmitteerd. Dit maakt GaAs geschikt voor gebruik als led, of laser.

[bewerken] Zonnecellen

In 1970 werd door de Wit-Russische geleerde Zhores Alferov de eerste heterostructuur zonnecel gemaakt op basis van GaAs.[1][2][3] In combinatie met germanium en indium gallium fosfide (InGaP) ontstond een zonnecel met een efficiency van 32%. Dit type zonnecel wordt nog steeds gebruikt bij de marsrobots Spirit en Opportunity. Ook zonnewagens als de Nuna-serie en de auto's van Solar Team Twente, maken gebruik van dit type zonnecel.

[bewerken] Toxiciteit

Omdat GaAs uit arsenicum bestaat, wordt de stof als carcinogeen beschouwd. Aan de andere kant is GaAs een dusdanig stabiele stof en bovendien slecht oplosbaar in water, dat na inname de stof over het algemeen intact het lichaam weer verlaat, waarbij nauwelijks iets in het lichaam achterblijft. Alleen bij contact met de stof in fijne poedervorm is er een grotere kans dat een gedeelte oplost in een lichaamsvloeistof en daarbij het lichaam binnendringt.

[bewerken] Zie ook


Referenties
  1. Alferov, Zh. I., V. M. Andreev, M. B. Kagan, I. I. Protasov, and V. G. Trofim, 1970, ‘‘Solar-energy converters based on p-n AlxGa12xAs-GaAs heterojunctions,’’ Fiz. Tekh. Poluprovodn. 4, 2378 (Sov. Phys. Semicond. 4, 2047 (1971))]
  2. Nanotechnology in energy applications, pdf, p.24
  3. Nobel Lecture by Zhores Alferov, pdf, p.6
Persoonlijke instellingen
Naamruimten
Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen