Zjores Ivanovitsj Alferov
| 15 maart 1930 | ||||
![]() |
||||
| Zjores Ivanovitsj Alferov (2003) | ||||
| Geboorteland | Rusland | |||
| Geboorteplaats | Vitebsk | |||
| Nobelprijs voor de | Natuurkunde | |||
| In | 2000 | |||
| Reden | "Voor basaal onderzoek naar informatie- en communicatietechnologie." | |||
| Samen met | Herbert Kroemer | |||
| Gedeeld met | Jack Kilby | |||
| Voorganger(s) | Gerardus 't Hooft Martinus Veltman |
|||
| Opvolger(s) | Eric Allin Cornell Wolfgang Ketterle Carl Edwin Wieman |
|||
|
||||
Zjores Ivanovitsj Alferov (of Alfjorov) (Russisch: Жорес Иванович Алфёров) (Vitebsk, 15 maart 1930) is een Russische natuurkundige van Wit-Russische afkomst en Nobelprijswinnaar.
Inhoud |
Biografie [bewerken]
Alferov werd geboren in Vitebsk, Wit-Russische SSR (nu Wit-Rusland) als zoon van een Wit-Russische vader, Ivan Karpovich Alferov, en een joodse moeder, Anna Vladimirovna. In 1952 behaalde hij een diploma aan het Elektrotechnische Instituut V.I. Oeljanov (Lenin) in Leningrad (LETI). Sinds 1953 werkt hij in het Fysico-technische Instituut Ioffe van de Academie van Wetenschappen van de USSR (sinds 1991 Russische Academie van Wetenschappen).
Tijdens zijn werk voor het Instituut verkreeg hij twee wetenschappelijke titels: kandidaat der wetenschappen (kandidat naoek) in de Technologie in 1961 en Doctor der wetenschappen (doktor naoek) in Natuurkunde en Wiskunde in 1970. Hij is directeur van het Instituut sinds 1987.
Alferov werd verkozen tot corresponderend lid van de Academie van Wetenschappen van de USSR in 1972 en tot volwaardige lid in 1979. Vanaf 1989 is hij ondervoorzitter van de Academie en voorzitter van zijn wetenschappelijk centrum van de Academie in Sint-Petersburg.
Alferov is ook politiek actief. Sinds 1995 is hij lid van de Doema voor de Communistische Partij van de Russische Federatie.
Onderzoeksgebieden [bewerken]
Sinds 1962 werkt hij op het gebied van halfgeleiderheterostructuren. Zijn bijdragen tot fysica en technologie van halfgeleiderheterostructuren, vooral onderzoeken van injectie-eigenschappen, ontwikkeling van lasers, zonnecellen en leds, hebben geleid tot de verwezenlijking van moderne heterostructuurfysica en elektronica.
Prijzen en onderscheidingen [bewerken]
- Stuart Ballantine Medal (1971) van het Franklin Institute
- Leninprijs (1972)
- Staatsprijs van de USSR (1984)
- De Ioffe-prijs (Russische Academie van Wetenschappen, 1996)
- Nobelprijs voor de Natuurkunde in 2000 samen met Herbert Kroemer en Jack Kilby.
- De Kyotoprijs in Geavanceerde Technologie (2001)
Externe links [bewerken]
- Biografie op de website van Fysico-technisch Instituut Ioffe
- Autobiografie op de website van de Nobelstichting in Stockholm
Bronnen, noten en/of referenties
|
| Zie de categorie Zhores Alfyorov van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
