Arno Allan Penzias

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Arno Allan Penzias
26 april 1933
Arno Penzias (rechts) met Robert Wilson voor de antenne waarmee zij de kosmische achtergrondstraling ontdekten
Arno Penzias (rechts) met Robert Wilson voor de antenne waarmee zij de kosmische achtergrondstraling ontdekten
Geboorteland    Verenigde Staten
Geboorteplaats    München
Nobelprijs voor de    Natuurkunde
In    1978
Reden    "Voor hun ontdekking van de kosmische achtergrondstraling met microgolflengte."
Samen met    Robert Woodrow Wilson
Gedeeld met    Pjotr Kapitsa
Voorganger(s)    Philip Anderson
Nevill Mott
John van Vleck
Opvolger(s)    Sheldon Glashow
Abdus Salam
Steven Weinberg
Portaal  Portaalicoon   Natuurkunde

Arno Allan Penzias (München, 26 april 1933) is een Amerikaans natuurkundige en Nobelprijswinnaar.

Biografie[bewerken]

Geboren in Duitsland als oudste zoon van Karl Penzias en Justine Eisenreich, vluchtte Arno Penzias – die van Pools-Joodse afkomst was – op zijn zesde naar Engeland. In 1940 verhuisde hij met zijn ouders naar de Verenigde Staten. In 1946 verkreeg hij de Amerikaanse nationaliteit en in 1962 behaalde hij aan de Columbia University zijn doctoraat.

In 1961 trad hij in dienst van Bell Laboratories in Holmdel (New Jersey), waar hij in 1976 werd benoemd tot directeur van het radio-onderzoekslaboratorium. Samen met Robert Woodrow Wilson werkte hij in 1964 aan een nieuw soort microgolfantenne toen zij op 1 juni 1965 een onverklaarbaar signaal opvingen dat gelijkmatig vanuit alle richtingen leek te komen. Nadat alle aardse bronnen waren uitgesloten concludeerden ze dat het de, door theorieën voorspelde, kosmische achtergrondstraling betrof die een overblijfsel is van de oerknal.

Arno Penzias (2007)

Het bestaan van de achtergrondstraling was oorspronkelijk al voorspeld door George Gamow en Ralph Alpher in 1948, die berekende dat de straling een perfect zwarte straler benaderde met een temperatuur van 5 kelvin. Vergelijkbare resultaten werden gedaan door Robert Dicke en James Peebles. In 1978 kregen Penzias en Wilson voor hun ontdekking van de kosmische achtergrondstraling de Nobelprijs voor de Natuurkunde toegekend.

Externe link[bewerken]