Owen Chamberlain

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Owen Chamberlain
10 juli 192028 februari 2006
Owen Chamberlain 2006.jpg
Geboorteland    Verenigde Staten
Geboorteplaats    San Francisco
Nationaliteit    Amerikaans
Plaats van overlijden    Berkeley
Nobelprijs voor de    Natuurkunde
In    1959
Reden    Voor hun ontdekking van het antiproton.
Samen met    Emilio Segrè
Voorganger(s)    Igor Tamm
Ilja Frank
Pavel Tsjerenkov
Opvolger(s)    Donald Glaser
Portaal  Portaalicoon   Natuurkunde

Owen Chamberlain (San Francisco, 10 juli 1920Berkeley, 28 februari 2006) was een Amerikaans natuurkundige en in 1959 winnaar van de Nobelprijs voor de Natuurkunde voor de ontdekking, samen met Emilio Segrè, van antiprotons, een subatomair antideeltje.

Biografie[bewerken]

Chaimberlain werd geboren in San Francisco als zoon van de radioloog W. Edward Chamberlain en Geneviere Lucinda Owen. Toen hij tien jaar oud was verhuisde het gezin Chamberlain naar Philadelphia. Hij verkreeg zijn bachelorgraad aan Dartmouth College in 1941. Vervolgens studeerde hij natuurkunde aan de Universiteit van Californië te Berkeley, maar onderbrak zijn studie nadat de Verenigde Staten betrokken was geraakt bij de Tweede Wereldoorlog.

Begin 1942 kwam hij bij het Manhattenproject terecht, de organisatie belast met de vervaardiging van de eerste atoombom. Onder Segrè werkte hij zowel in Berkeley als in Los Alamos. In 1946, na de oorlog, studeerde Chaimberlain verder aan de universiteit van Chicago, onder begeleiding van kernfysicus Enrico Fermi die hij eerder had ontmoet via het Manhattenproject. In 1949 verkreeg hij zijn doctoraat waarna hij als faculteitsmedewerker terugkeerde naar Berkeley. In 1958 kreeg hij aan de universiteit een vaste aanstelling als professor natuurkunde.

Samen met Segrè, Clyde Wiegand en Thomas Ypsilantis voerde Chaimberlain experimenten uit met de Bevatron die leidde tot de ontdekking van het antiproton op 21 september 1955.[1] Het antideeltje heeft dezelfde massa als het proton, maar dan met een tegengestelde (negatieve lading). Deze en de ontdekking van het positron vormde een belangrijke doorslag in de studie naar antimaterie waarvan het (theoritische) bestaan in 1928 door Paul Dirac was voorspeld. Voor de ontdekking van het antiproton verkreeg hij samen met Segrè de Nobelprijs.

Chamberlains latere onderzoekswerk omvatte onder andere de tijdprojectiekamer (Time Projection Chamber, TPC) en zijn werk bij het Stanford Linear Accelerator Center (SLAC).

Bronnen, noten en/of referenties
  1. O. Chamberlain, E. Segrè, C. Wiegand and T. Ypsilantis (1955). Observation of Antiprotons. Physics Review 100 (3): 947-950 (APS). DOI:10.1103/PhysRev.100.947.